verbfourth conjugation
sitiō
sitiō (present infinitive sitīre, perfect active sitīvī or sitiī, supine sitītum)
Classical[ˈsɪ.ti.oː]Ecclesiastical[ˈsit.t͡si.o]
Meaning
- to thirst, to be thirsty
Sitīsne? – Nōn sitiō.
Do you thirst? – I do not thirst. (Are you thirsty? – I am not thirsty.)Respondit Jesus, et dixit ei: Omnis qui bibit ex aqua hac, sitiet iterum; qui autem biberit ex aqua quam ego dabo ei, non sitiet in aeternum: sed aqua quam ego dabo ei, fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam.
Jesus responded, and said to her: all who drink from this water will become thirsty again; those, however, who drink from the water which I will give them, will not ever thirst: but the water which I will give them will become in them a fountain of water, springing up into eternal life.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate John.4.13–14 - transitiveto thirst for, long for, desire eagerly
Latīnē defined in Latin in our graded readers
aquam cupiōsitiō -īre — in Epistulae, ch. 20
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sitiō | sitiēbam | sitiam | sitīvī sitiī | sitīveram sitieram | sitīverō sitierō |
| 2nd sg. | sitīs | sitiēbās | sitiēs | sitīvistī sitiistī, sitistī | sitīverās sitierās | sitīveris sitieris |
| 3rd sg. | sitit | sitiēbat | sitiet | sitīvit sitiit | sitīverat sitierat | sitīverit sitierit |
| 1st pl. | sitīmus | sitiēbāmus | sitiēmus | sitīvimus sitiimus | sitīverāmus sitierāmus | sitīverimus sitierimus |
| 2nd pl. | sitītis | sitiēbātis | sitiētis | sitīvistis sitiistis | sitīverātis sitierātis | sitīveritis sitieritis |
| 3rd pl. | sitiunt | sitiēbant | sitient | sitīvērunt sitīvēre, sitiērunt, sitiēre | sitīverant sitierant | sitīverint sitierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sitiam | sitīrem | sitīverim sitierim | sitīvissem sitiissem |
| 2nd sg. | sitiās | sitīrēs | sitīverīs sitierīs | sitīvissēs sitiissēs |
| 3rd sg. | sitiat | sitīret | sitīverit sitierit | sitīvisset sitiisset |
| 1st pl. | sitiāmus | sitīrēmus | sitīverīmus sitierīmus | sitīvissēmus sitiissēmus |
| 2nd pl. | sitiātis | sitīrētis | sitīverītis sitierītis | sitīvissētis sitiissētis |
| 3rd pl. | sitiant | sitīrent | sitīverint sitierint | sitīvissent sitiissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | sitior | sitiēbar | sitiar |
| 2nd sg. | sitīris sitīre | sitiēbāris sitiēbāre | sitiēris sitiēre |
| 3rd sg. | sitītur | sitiēbātur | sitiētur |
| 1st pl. | sitīmur | sitiēbāmur | sitiēmur |
| 2nd pl. | sitīminī | sitiēbāminī | sitiēminī |
| 3rd pl. | sitiuntur | sitiēbantur | sitientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | sitiar | sitīrer |
| 2nd sg. | sitiāris sitiāre | sitīrēris sitīrēre |
| 3rd sg. | sitiātur | sitīrētur |
| 1st pl. | sitiāmur | sitīrēmur |
| 2nd pl. | sitiāminī | sitīrēminī |
| 3rd pl. | sitiantur | sitīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | sitī | sitīre |
| pres. 2nd pl. | sitīte | sitīminī |
| fut. 2nd sg. | sitītō | sitītor |
| fut. 3rd sg. | sitītō | sitītor |
| fut. 2nd pl. | sitītōte | — |
| fut. 3rd pl. | sitiuntō | sitiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | sitīre | sitīrī |
| perfect infinitive | sitīvisse sitiisse | sitītum esse |
| future infinitive | sitītūrum esse | sitītum īrī |
| present participle | sitiēns | — |
| perfect participle | — | sitītus |
| future participle | sitītūrus | sitiendus sitiundus |
gerundsitiendī, sitiendō, sitiendumsupinesitītum, sitītū
sĭtĭo, īvi or ĭi, 4, v. n. and a.
I. [sitis].
I. Neutr., to thirst, be thirsty (class.).
A. Lit.:
ego esurio et sitio, Plaut. Cas. 3, 6, 6; 4, 3, 4: sitit haec anus, id. Curc. 1, 2, 14: in medio sitit flumine potans, Lucr. 4, 1100: ne homines sitirent, Suet. Aug. 42.—With gen.: cochleae cum sitiunt aëris, Symm. Ep. 1, 27.—Prov.: sitire mediis in undis, i. e. to be poor in the midst of wealth, Ov. M. 9, 760.—B. Transf. (esp. in the lang. of country people), of things (the earth, plants, etc.), to be dried up or parched, to want moisture:
siquidem est eorum (rusticorum) gemmare vites, sitire agros, laetas esse segetes, etc., Cic. Or. 24, 81; cf.: sitire segetes, Quint. 8, 6, 6: tosta sitit tellus, Ov. F. 4, 940: colles, Front. Aquaed. 87; cf. infra, P. a.: aret ager; vitio moriens sitit aëris herba, Verg. E. 7, 57: cum sitiunt herbae, id. G. 4, 402: arbores, Plin. 17, 26, 40, § 249: cacumina oleae, id. 17, 14, 24, § 103 et saep.: ipsi fontes jam sitiunt, Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, § 11: nec pati sitire salgama, to be dry, Col. 12, 9, 2.—II. Act., to thirst after a thing (rare, but in the trop. signif. class.; cf.: cupio, desidero).
A. Lit.:
auriferum Tagum sitiam patriumque Salonem, Mart. 10, 96, 3.—Pass.: quo plus sunt potae, plus sitiuntur aquae, are thirsted for, Ov. F. 1, 216: umor quomodo sititur destillans, Plin. 17, 2, 2, § 15.—B. Trop., as in all langg., to long for, thirst for, desire eagerly, covet:
sanguinem nostrum sitiebat, Cic. Phil. 2, 7, 20; cf. Plin. 14, 22, 28, § 148: sanguinem, Just. 1, 8 fin. (opp. satiare); Sen. Thyest. 103: cruorem, Poët. ap. Suet. Tib. 59; cf.: sitit hasta cruores, Stat. Th. 12, 595: honores, Cic. Q. Fr. 3, 5, 3: populus libertatem sitiens, id. Rep. 1, 43, 66: ultionem, Val. Max. 7, 3 ext. 6; Vulg. Psa. 41, 3.—With gen.: non quidem fallacis undae sitit, sed verae beatitudinis esurit et sitit, App. de Deo Socr. 54, 27.—Hence, sĭtĭens, entis, P. a., thirsting, thirsty, athirst. A. Lit.:
ut ipse ad portam sitiens pervenerim, Cic. Pis. 25, 61: quae (pocula) arenti sitientes hausimus ore, Ov. M. 14, 277: Tantalus, Hor. S. 1, 1, 68: viator, Ov. Am. 3, 6, 97: saecla ferarum, Lucr. 5, 947: sitienti aqua datur, Varr. R. R. 2, 1, 23.—2. Transf. (acc. to I. B.), of places, plants, etc., dry, parched, arid, without moisture (syn. aridus):
hortus, Ov. P. 1, 8, 60.—By metonymy also, Afri, Verg. E. 1, 65: olea, Plin. 15, 3, 3, § 9: luna, i. e. cloudless, bright, id. 17, 9, 8, § 57; 17, 14, 24, § 112: Canicula, arid, parching, Ov. A. A. 2, 231.—Neutr. plur. absol.: lonchitis nascitur in sitientibus, in dry, arid places, Plin. 25, 11, 88, § 137; so, in sitientibus aut siccis asperis, id. 12, 28, 61, § 132.—With gen.: sitientia Africae, Plin. 10, 73, 94, § 201.—B. Trop., thirsting for, desiring eagerly, greedy:
gravius ardentiusque sitiens, Cic. Tusc. 5, 6, 16: (amator) avidus sitiensque, Ov. R. Am. 247: regna Ditis, Petr. poët. 121, 116: aures, Cic. Att. 2, 14, 1.—Poet.: modice sitiens lagena, of moderate capacity, Pers. 3, 92.—With gen.: virtutis, Cic. Planc. 5, 13: famae, Sil. 3, 578: pecuniae (with avarus et avidus), Gell. 12, 2, 13: sermonis, Claud. Cons. Mall. Theod. 251.—Hence, adv.: sĭtĭenter, thirstily, eagerly, greedily (acc. to B.): sitienter quid expetens, Cic. Tusc. 4, 17, 37; so, incumbere hauriendis voluptatibus, Lact. 2, 1, 3: haurire salutares illas aquas, App. M. 9, p. 218 fin.; 3, p. 135, 35.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sitiō īvī, —, īre
sitis, to thirst, be thirsty .— Prov.: mediis in undis (in allusion to Tantalus), O.—Pass: Quo plus sunt potae, plus sitiuntur aquae, are thirsted for , O.— To be dried up, be parched, want moisture : sitire agros: tosta sitit tellus, O.: ipsi fontes iam sitiunt.—Fig., to thirst after, long for, desire eagerly, covet : sanguinem nostrum: honores.
Origins
- Proto-Indo-European*dʰegʷʰ-
- Proto-Indo-European*dʰgʷʰéyti
- Proto-Indo-European*dʰgʷʰey-
- Proto-Indo-European*dʰgʷʰéytis
- Latinsitiō
Proto-Indo-European *-yétider. Latin -iō Latin sitiō From sitis + -iō.