LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

sitiō

sitiō (present infinitive sitīre, perfect active sitīvī or sitiī, supine sitītum)
Classical[ˈsɪ.ti.oː]Ecclesiastical[ˈsit.t͡si.o]

Meaning

  1. to thirst, to be thirsty
    Sitīsne? – Nōn sitiō.Do you thirst? – I do not thirst. (Are you thirsty? – I am not thirsty.)
    Respondit Jesus, et dixit ei: Omnis qui bibit ex aqua hac, sitiet iterum; qui autem biberit ex aqua quam ego dabo ei, non sitiet in aeternum: sed aqua quam ego dabo ei, fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam.Jesus responded, and said to her: all who drink from this water will become thirsty again; those, however, who drink from the water which I will give them, will not ever thirst: but the water which I will give them will become in them a fountain of water, springing up into eternal life.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate John.4.13–14
  2. transitiveto thirst for, long for, desire eagerly

Latīnē defined in Latin in our graded readers

aquam cupiō
sitiō -īre — in Epistulae, ch. 20

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sitiōsitiēbamsitiamsitīvī
sitiī
sitīveram
sitieram
sitīverō
sitierō
2nd sg.sitīssitiēbāssitiēssitīvistī
sitiistī, sitistī
sitīverās
sitierās
sitīveris
sitieris
3rd sg.sititsitiēbatsitietsitīvit
sitiit
sitīverat
sitierat
sitīverit
sitierit
1st pl.sitīmussitiēbāmussitiēmussitīvimus
sitiimus
sitīverāmus
sitierāmus
sitīverimus
sitierimus
2nd pl.sitītissitiēbātissitiētissitīvistis
sitiistis
sitīverātis
sitierātis
sitīveritis
sitieritis
3rd pl.sitiuntsitiēbantsitientsitīvērunt
sitīvēre, sitiērunt, sitiēre
sitīverant
sitierant
sitīverint
sitierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sitiamsitīremsitīverim
sitierim
sitīvissem
sitiissem
2nd sg.sitiāssitīrēssitīverīs
sitierīs
sitīvissēs
sitiissēs
3rd sg.sitiatsitīretsitīverit
sitierit
sitīvisset
sitiisset
1st pl.sitiāmussitīrēmussitīverīmus
sitierīmus
sitīvissēmus
sitiissēmus
2nd pl.sitiātissitīrētissitīverītis
sitierītis
sitīvissētis
sitiissētis
3rd pl.sitiantsitīrentsitīverint
sitierint
sitīvissent
sitiissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sitiorsitiēbarsitiar
2nd sg.sitīris
sitīre
sitiēbāris
sitiēbāre
sitiēris
sitiēre
3rd sg.sitītursitiēbātursitiētur
1st pl.sitīmursitiēbāmursitiēmur
2nd pl.sitīminīsitiēbāminīsitiēminī
3rd pl.sitiuntursitiēbantursitientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.sitiarsitīrer
2nd sg.sitiāris
sitiāre
sitīrēris
sitīrēre
3rd sg.sitiātursitīrētur
1st pl.sitiāmursitīrēmur
2nd pl.sitiāminīsitīrēminī
3rd pl.sitiantursitīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sitīsitīre
pres. 2nd pl.sitītesitīminī
fut. 2nd sg.sitītōsitītor
fut. 3rd sg.sitītōsitītor
fut. 2nd pl.sitītōte—
fut. 3rd pl.sitiuntōsitiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesitīresitīrī
perfect infinitivesitīvisse
sitiisse
sitītum esse
future infinitivesitītūrum essesitītum īrī
present participlesitiēns—
perfect participle—sitītus
future participlesitītūrussitiendus
sitiundus
gerundsitiendī, sitiendō, sitiendumsupinesitītum, sitītū

sĭtĭo, īvi or ĭi, 4, v. n. and a.
I. [sitis].
I. Neutr., to thirst, be thirsty (class.).
A. Lit.: ego esurio et sitio, Plaut. Cas. 3, 6, 6; 4, 3, 4: sitit haec anus, id. Curc. 1, 2, 14: in medio sitit flumine potans, Lucr. 4, 1100: ne homines sitirent, Suet. Aug. 42.—With gen.: cochleae cum sitiunt aëris, Symm. Ep. 1, 27.—Prov.: sitire mediis in undis, i. e. to be poor in the midst of wealth, Ov. M. 9, 760.—
B. Transf. (esp. in the lang. of country people), of things (the earth, plants, etc.), to be dried up or parched, to want moisture: siquidem est eorum (rusticorum) gemmare vites, sitire agros, laetas esse segetes, etc., Cic. Or. 24, 81; cf.: sitire segetes, Quint. 8, 6, 6: tosta sitit tellus, Ov. F. 4, 940: colles, Front. Aquaed. 87; cf. infra, P. a.: aret ager; vitio moriens sitit aëris herba, Verg. E. 7, 57: cum sitiunt herbae, id. G. 4, 402: arbores, Plin. 17, 26, 40, § 249: cacumina oleae, id. 17, 14, 24, § 103 et saep.: ipsi fontes jam sitiunt, Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, § 11: nec pati sitire salgama, to be dry, Col. 12, 9, 2.—
II. Act., to thirst after a thing (rare, but in the trop. signif. class.; cf.: cupio, desidero).
A. Lit.: auriferum Tagum sitiam patriumque Salonem, Mart. 10, 96, 3.—Pass.: quo plus sunt potae, plus sitiuntur aquae, are thirsted for, Ov. F. 1, 216: umor quomodo sititur destillans, Plin. 17, 2, 2, § 15.—
B. Trop., as in all langg., to long for, thirst for, desire eagerly, covet: sanguinem nostrum sitiebat, Cic. Phil. 2, 7, 20; cf. Plin. 14, 22, 28, § 148: sanguinem, Just. 1, 8 fin. (opp. satiare); Sen. Thyest. 103: cruorem, Poët. ap. Suet. Tib. 59; cf.: sitit hasta cruores, Stat. Th. 12, 595: honores, Cic. Q. Fr. 3, 5, 3: populus libertatem sitiens, id. Rep. 1, 43, 66: ultionem, Val. Max. 7, 3 ext. 6; Vulg. Psa. 41, 3.—With gen.: non quidem fallacis undae sitit, sed verae beatitudinis esurit et sitit, App. de Deo Socr. 54, 27.—Hence, sĭtĭens, entis, P. a., thirsting, thirsty, athirst.
A. Lit.: ut ipse ad portam sitiens pervenerim, Cic. Pis. 25, 61: quae (pocula) arenti sitientes hausimus ore, Ov. M. 14, 277: Tantalus, Hor. S. 1, 1, 68: viator, Ov. Am. 3, 6, 97: saecla ferarum, Lucr. 5, 947: sitienti aqua datur, Varr. R. R. 2, 1, 23.—
2. Transf. (acc. to I. B.), of places, plants, etc., dry, parched, arid, without moisture (syn. aridus): hortus, Ov. P. 1, 8, 60.—By metonymy also, Afri, Verg. E. 1, 65: olea, Plin. 15, 3, 3, § 9: luna, i. e. cloudless, bright, id. 17, 9, 8, § 57; 17, 14, 24, § 112: Canicula, arid, parching, Ov. A. A. 2, 231.—Neutr. plur. absol.: lonchitis nascitur in sitientibus, in dry, arid places, Plin. 25, 11, 88, § 137; so, in sitientibus aut siccis asperis, id. 12, 28, 61, § 132.—With gen.: sitientia Africae, Plin. 10, 73, 94, § 201.—
B. Trop., thirsting for, desiring eagerly, greedy: gravius ardentiusque sitiens, Cic. Tusc. 5, 6, 16: (amator) avidus sitiensque, Ov. R. Am. 247: regna Ditis, Petr. poët. 121, 116: aures, Cic. Att. 2, 14, 1.—Poet.: modice sitiens lagena, of moderate capacity, Pers. 3, 92.—With gen.: virtutis, Cic. Planc. 5, 13: famae, Sil. 3, 578: pecuniae (with avarus et avidus), Gell. 12, 2, 13: sermonis, Claud. Cons. Mall. Theod. 251.—Hence, adv.: sĭtĭenter, thirstily, eagerly, greedily (acc. to B.): sitienter quid expetens, Cic. Tusc. 4, 17, 37; so, incumbere hauriendis voluptatibus, Lact. 2, 1, 3: haurire salutares illas aquas, App. M. 9, p. 218 fin.; 3, p. 135, 35.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰegʷʰ-
  2. Proto-Indo-European*dʰgʷʰéyti
  3. Proto-Indo-European*dʰgʷʰey-
  4. Proto-Indo-European*dʰgʷʰéytis
  5. Latinsitiō

Proto-Indo-European *-yétider. Latin -iō Latin sitiō From sitis + -iō.

Quick answers

What does sitiō mean in Latin?
sitiō, a verb, means “to thirst, to be thirsty; to thirst for, long for, desire eagerly”.
What are the principal parts of sitiō?
sitiō, sitīre, sitīvī, sitītum (fourth conjugation).
How do you pronounce sitiō?
In classical Latin, [ˈsɪ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsit.t͡si.o].
Where does sitiō come from?
Proto-Indo-European *dʰegʷʰ- → Proto-Indo-European *dʰgʷʰéyti → Proto-Indo-European *dʰgʷʰey- → Proto-Indo-European *dʰgʷʰéytis → Latin sitiō.