noun · femininefirst declension
sarpa1
sarpa f (genitive sarpae)
Meaning
- Medieval Latinfemininesome agricultural tool, such as a pruning-hook, mattock or hoe
Sarculum, sarpa vel fossorium
c. 1264, Vincent of Beauvais, Speculum doctrinale:Obtinentes autem quae cis citraque murum sunt regiones, inhabitare coeperunt victores; ac citato repente rurali vulgo, cum suis sarpis quilibet et ligonibus, rastris, tridentibus et fossoriis, patulas in eo rimas foraminaque crebra perfodiunt; quibus ubique promptum habeant aditum etiam et recessum.
c. 1385, John of Fordun, Chronica Gentis Scotorum, volume 3:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sarpa | sarpae |
| genitive | sarpae | sarpārum |
| dative | sarpae | sarpīs |
| accusative | sarpam | sarpās |
| ablative | sarpā | sarpīs |
| vocative | sarpa | sarpae |
Origins
Seemingly from sarpō (“to prune”) + -a. Compare French serpe.