LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Sandrocottus

Sandrocottus m sg (genitive Sandrocottī)
Classical[san.drɔˈkɔt.tʊs]Ecclesiastical[san.droˈkɔt.tus]

Meaning

  1. masculinesingularChandragupta Maurya, the first Mauryan emperor reigning 321—297 BCE.
    Auctor libertatis Sandrocottus fuerat, sed titulum libertatis post victoriam in servitutem verterat; siquidem occupato regno populum, quem ab externa dominatione vindicaverat, ipse servitio premebat.c. 350 CE, Marcus Iunianus Iustinus, Epitoma Historiarum Philippicarum Pompeii Trogi XV.IV.13

Declension

declension
formsingularplural
nominativeSandrocottus—
genitiveSandrocottī—
dativeSandrocottō—
accusativeSandrocottum—
ablativeSandrocottō—
vocativeSandrocotte—

Origins

Borrowed from Ancient Greek Σανδρόκοττος (Sandrókottos), from Sanskrit चन्द्रगुप्त (candragupta).

Descendants
  • GermanSandrocottus
  • GermanSandrokottus
  • GermanSandrokottos
  • GermanSandracottus
  • GermanSandrakottus
  • GermanSandrakottos
  • GermanSandrocottos

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does Sandrocottus mean in Latin?
Sandrocottus, a proper noun, means “Chandragupta Maurya, the first Mauryan emperor reigning 321—297 BCE.”.
What is the genitive of Sandrocottus?
The genitive singular is Sandrocottī. Sandrocottus is masculine, second declension.
How do you pronounce Sandrocottus?
In classical Latin, [san.drɔˈkɔt.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [san.droˈkɔt.tus].