LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

rōbustus

rōbustus (feminine rōbusta, neuter rōbustum, comparative rōbustior, superlative rōbustissimus)
Classical[roːˈbʊs.tʊs]Ecclesiastical[roˈbus.tus]
rōbustās pl. acc. f.

Meaning

  1. adjectiveof oak, oaken
  2. adjectivebroadlyhard, firm, solid, robust

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Validus · Firmus · Robustus

1. Validus (from ὅλος, οὖλος), means strong, in an active sense, as able to perform something, in opp. to imbecillis, Cic. Fam. vii. 1. Plin. H. N. xiv. 21, like σθεναρός; whereas firmus and robustus, in a passive sense, as able to endure; firmum (from φράξαι, φάργνυμι), strong from an immovable position, and, consequently, stedfast, in opp. to labans, vacillans, and, for want of a corresponding adjective, to imbecillus, Cic. Fam. ix. 16. Sall. Jug. 10. Quintil. v. 10, 49, like βέβαιος; robustum (from ἐῤῥῶσθαι) through its compact nature, and its impenetrable and, consequently, durable materials, nearly in opp. to tenerum, like ῥωμαλέος and ἰσχυρός. 2. Imbecillitas denotes generally a mental, infirmitas, a bodily weakness, according to Cic. Fin. v. 45. In infirma ætate, imbecillaque mente: both are sometimes used in a mental sense, in which case imbecillitas denotes a natural weakness of the head or heart, a want of talent or of spirit; whereas infirmitas, a moral weakness of character, fickleness and uncertainty, for example: Cæs. B. G. vii. 77. Nolite stultitia ac temeritate vestra aut imbecillitate animi omnem Galliam prosternere; comp. with iv. 5. Cæsar infirmitatem Gallorum veritus, quod sunt in consiliis capiendis mobiles et rebus plerumque novis student. Or, Cic. Divin. ii. 60, with Fam. xv. 1. Or, Tac. Ann. iv. 8, with Hist. i. 9. (iv. 164.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerōbustusrōbustarōbustum
genitiverōbustīrōbustaerōbustī
dativerōbustōrōbustaerōbustō
accusativerōbustumrōbustamrōbustum
ablativerōbustōrōbustārōbustō
vocativerōbusterōbustarōbustum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerōbustīrōbustaerōbusta
genitiverōbustōrumrōbustārumrōbustōrum
dativerōbustīsrōbustīsrōbustīs
accusativerōbustōsrōbustāsrōbusta
ablativerōbustīsrōbustīsrōbustīs
vocativerōbustīrōbustaerōbusta

rōbustus, a, um, adj. id..
I. Of oakwood, oaken, oak-: capitulum, Cato, R. R. 18, 4: stipites, id. ib. 18, 8: materia, Varr. R. R. 1, 38, 3; Col. 2, 14, 6: caudices, Plin. 11, 37, 55, § 151: stipites, Liv. 38, 5: fores, Hor. C. 3, 16, 2: plaustra, id. Ep. 2, 2, 74 et saep.: carcer (referring to the Robur in the Roman carcer; v. robur, II. A. 2.), Plaut. Curc. 5, 3, 13; cf. codex, id. Poen. 5, 3, 39. —
II. Transf., hard, firm, solid, strong, hardy, lusty, robust (freq. and class.; syn.: valens, nervosus).
A. Lit.: lapides, Plin. 36, 22, 48, § 167: cornua, id. 11, 37, 45, § 125: palmes, id. 17, 22, 35, § 175: cibus, hearty, nourishing, Cels. 2, 18: robustior cibus, id. 2, 18: triticum, Col. 2, 9, 3; Plin. 18, 17, 46, § 166; 18, 30, 72, § 298: robustissima terra, Col. 2, 2, 17: robustissimum solum, id. 1, praef. § 24: robustissima oppida, strongly fortified, Flor. 1, 12, 3. — Esp. of persons: robusti et valentes satellites, Cic. Agr. 2, 31, 84; cf.: transit in aestatem post ver robustior annus, Fitque valens juvenis, Ov. M. 15, 206: usu atque aetate robustior, Cic. Sull. 16, 47; cf. id. Phil. 5, 16, 43; id. Cat. 2, 9, 20: robustiores vinum bibere, infirmiores aquam, Plin. 27, 4, 10, § 27: moderator aratri, Lucr. 5, 933; 6, 1253; cf. vires, id. 3, 449: puer acri militiā, Hor. C. 3, 2, 2: corpore amplo atque robusto, Suet. Tib. 68: robustissima juventus, id. Ner. 20. —
B. Trop., firm, solid, strong, etc.: facilius quod est propositum consequar, si nostram rem, publicam vobis et nascentem et crescentem et adultam et jam firmam atque robustam ostendero, Cic. Rep. 2, 1, 3: solidam et robustam et assiduam frequentiam praebuerunt, id. Planc. 8, 21: res vetustate robustas calumniando pervertere, id. Div. 1, 18, 35; cf.: robusta et solida eloquentia, Quint. 10, 1, 2: robusta et stabilis fortitudo, Cic. Tusc. 4, 23, 51: inveteratum (malum) fit plerumque robustius, id. Phil. 5, 11, 31: quae robustioris improbitatis, id. ib. 2, 25, 63: animus (with magna constantia), id. Off. 1, 20, 67: vox, Plin. 7, 16, 17, § 76: carmen, Pers. 5, 5: amicitiae exempla, Val. Max. 4, 7, 2: populus Romanus, Flor. 2, 1, 1. — Adv.: rōbustē, stoutly, strongly, firmly, Naz. Pan. ad Constant. 17.— Comp., Aug. Conf. 8, 11.—Sup.: robustissime, Cassiod. Var. 12, 21.

Origins

Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Latin rōbustus From rōbus (“a kind of hard oak; hardness, strength”) + -tus. Compare typologically Russian здоро́вый (zdoróvyj) (akin to де́рево (dérevo)).

Descendants
  • Catalanrobust
  • Englishrobust
  • Frenchrobuste
  • Italianrobusto
  • Romanianrobust
  • Portugueserobusto
  • Spanishrobusto
  • Dutchrobuustfrom French robuste
  • Galicianrobusto

Quick answers

What does rōbustus mean in Latin?
rōbustus, a adjective, means “of oak, oaken; hard, firm, solid, robust”.
How do you pronounce rōbustus?
In classical Latin, [roːˈbʊs.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [roˈbus.tus].