proper noun · masculinesecond declension
Reichenbachius
Reichenbachius m sg (genitive Reichenbachiī or Reichenbachī)
Classical[re.ɪ.kʰɛmˈba.kʰi.ʊs]Ecclesiastical[re.i.kenˈbaː.ki.us]
Meaning
- New Latinmasculinesingulara male surname from German, equivalent to German Reichenbach
[…]Cyprianus cognominat nectareas, Joh. Reichenbachius in meditat.
1705, Christian Warlitz, Christiani Warlitzii […] scrutinium lacrymarum medico-sacrum, →OCLC, page 17:Obſervandum, quod ſupremus Conſiſtorii Præſes Reichenbachius hoc anno generalem inquiſitionem in Prædicantes inſtituere a Rege juſſus,[…]
1786, Claude Fleury, Claudii Fleurii abbatis Historia ecclesiastica, →OCLC, page 165:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Reichenbachius | — |
| genitive | Reichenbachiī Reichenbachī | — |
| dative | Reichenbachiō | — |
| accusative | Reichenbachium | — |
| ablative | Reichenbachiō | — |
| vocative | Reichenbachī | — |
Origins
- GermanReichenbach
- LatinReichenbachius
Latin Reichenbachius From German Reichenbach + Latin -ius.