noun · femininefirst declension
pūpa
pūpa f (genitive pūpae)
Classical[ˈpuː.pa]Ecclesiastical[ˈpuː.pa]
Meaning
- girl, little girl
- doll, puppet
- New Latinpupa (of an insect)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pūpa | pūpae |
| genitive | pūpae | pūpārum |
| dative | pūpae | pūpīs |
| accusative | pūpam | pūpās |
| ablative | pūpā | pūpīs |
| vocative | pūpa | pūpae |
pūpa (puppa), ae, f. pupus.
II. Transf., a doll, puppet, Varr. ap. Non. 156, 20; Pers. 2, 70; Hier. Ep. 128, 1; Lact. 2, 4, 12 sq.
Origins
By surface analysis, the feminine gender form of pūpus. However, De Vaan considers the feminine form as original; see pūpus for more.
Descendants
- Catalanpopa
- Catalanpupa
- Englishpupa
- Frenchpupe
- Frenchpoupée
- Frenchpoupin
- GermanPuppe
- Italianpupa
- Italianpoppa
- Englishpuppetfrom Old French poupette