LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

pūbēs1

pūbēs f (genitive pūbis)
Classical[ˈpuː.beːs]Ecclesiastical[ˈpuː.bes]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. youth
  2. youthfulness
  3. pubic hair

Latīnē defined in Latin in our graded readers

iuvenēs omnēs; etiam prīma aetās virī.
pūbēs -is f — in Mille Verba, ch. Vīta et Mors

Declension

declension
formsingularplural
nominativepūbēspūbēs
genitivepūbispūbium
pubum
dativepūbīpūbibus
accusativepūbempūbēs
pūbīs
ablativepūbepūbibus
vocativepūbēspūbēs

pūbes (nom. pubis, Prud. Cath. 7, 162), is, f. 1. pubes,
I. the signs of manhood, i. e. the hair which appears on the body at the age of puberty, Gr. ἥβη.
I. Lit.: si inguen jam pube contegitur, Cels. 7, 19: capillus et pubes, Plin. 34, 8, 19, § 58.—
II. Transf.
A. The hair in gen.: ciliorum, Mart. Cap. 2, § 132.—
B. The private parts, Verg. A. 3, 427; Ov. Am. 3, 12, 22; Plin. 11, 37, 83, § 208; 28, 15, 60, § 215; App. M. 10, p. 254, 3.—
C. Collect., grown-up males, youth, young men (class.): omnem Italiae pubem, Cic. Mil. 23, 61; Verg. A. 5, 573: robora pubis Lecta, id. ib. 8, 518: Romana, Liv. 1, 9; Tac. A. 6, 1; id. H. 2, 47; Sil. 1, 667.—Poet., transf., of bullocks, Verg. G. 3, 174.—
2. In gen., men, people, population: pube praesenti, Plaut. Ps. 1, 1, 124; Cat. 64, 4; 268; 68, 101: Dardana, Verg. A. 7, 219: captiva, Hor. C. 3, 5, 18: Romana, id. ib. 4, 4, 46 al.—
III. Trop., fulness, ripeness: pube agri variorum seminum laeti, Amm. 24, 5, 1.

Origins

From pūbēs (“adult”).

Descendants
  • Englishpubes
  • Englishpube
  • Englishpubis
  • Frenchpubis
  • Italianpube
  • Portuguesepube
  • Portuguesepubes
  • Portuguesepúbis
  • Spanishpubis
  • Galicianpubes
adjectivethird-declension one-termination adjective (non-i-stem)
pūbēs2
pūbēs (genitive pūberis)
Classical[ˈpuː.beːs]Ecclesiastical[ˈpuː.bes]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. one terminationadult, grown-up
  2. one terminationpubescent
  3. one terminationripe
  4. one terminationdowny (of plants)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepūbēspūbēspūbēs
genitivepūberispūberispūberis
dativepūberīpūberīpūberī
accusativepūberempūberempūbēs
ablativepūberepūberepūbere
vocativepūbēspūbēspūbēs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepūberēspūberēspūbera
genitivepūberum
pūberium
pūberum
pūberium
pūberum
pūberium
dativepūberibuspūberibuspūberibus
accusativepūberīs
pūberēs
pūberīs
pūberēs
pūbera
ablativepūberibuspūberibuspūberibus
vocativepūberēspūberēspūbera

pūbes and pūber (cf. Prisc. p. 707 P.; also pūbis, ĕris, Caes. ib.), ĕris, adj. root pu-, to beget; in Sanscr. putras, son; pumans, man; cf.: puer, pūpa, putus, etc.,
I. that is grown up, of ripe age, adult, pubescent.
I. Lit. (class.): pubes et puber qui generare potest: is incipit esse a quattuordecim annis: femina a duodecim viri potens, sive patiens, ut quidam putant, Fest. p. 250 Müll.; Crass. ap. Cic. de Or. 2, 55, 224: filii, Cic. Off. 1, 35, 129: priusquam pubes esset, Nep. Dion, 4, 4: ad puberem aetatem, Liv. 1, 3.—
B. Subst.: pūbĕres, um, m., grown-up persons, adults, men (cf.: adulescens, ephebus): omnes puberes armati convenire consuerunt, Caes. B. G. 5, 56; id. B. C. 2, 13; 3, 9; Sall. J. 26, 3; 54, 6; Tac. A. 13, 39.—Sing. collect.: omnem Italiae pubem commiserat, Cic. Mil. 23, 61; Liv. 1, 9, 6; Suet. Ner. 43; Tac. H. 2, 47.— Rarely, of one person, a youth: ne praejudicium fiat impuberi per puberis personam, Dig. 37, 10, 3, § 8.—
II. Transf., of plants, covered with soft down, downy, pubescent, ripe: folia, Verg. A. 12, 413: uvae, Front. Ep. ad M. Caes. 4, 4 Mai.

Origins

Possible connection with puer, pūpus, pūsus, putus.

Descendants
  • Catalanpúber
  • Frenchpubère
  • Italianpubere
  • Portuguesepúbere
  • Spanishpúber
  • Dutchpuber

Quick answers

What does pūbēs mean in Latin?
pūbēs, a noun, means “youth; youthfulness; pubic hair”.
What is the genitive of pūbēs?
The genitive singular is pūbis. pūbēs is feminine, third declension.
How do you pronounce pūbēs?
In classical Latin, [ˈpuː.beːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpuː.bes].