proper noun · masculinesecond declension
Psēssiī
Psēssiī m pl (genitive Psēssiōrum)
Classical[ˈpseːs.si.iː]Ecclesiastical[ˈpsɛs.si.i]
Meaning
- A tribe of Sarmatia mentioned by Ptolemy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Psēssiī |
| genitive | — | Psēssiōrum |
| dative | — | Psēssiīs |
| accusative | — | Psēssiōs |
| ablative | — | Psēssiīs |
| vocative | — | Psēssiī |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Ψήσσιοι (Psḗssioi).