verbfirst conjugation, no perfect stem
effuscō
effuscō (present infinitive effuscāre, supine effuscātum)
Classical[ɛfˈfʊs.koː]Ecclesiastical[efˈfus.ko]
Meaning
- raresynonym of offuscō
Et majus lumen effuscat minus
1676, Caspar Klock, Casparis Klockii JC. Comit. Palat. Cæsar. Cancellar.Stolberg. &c. Tractatus, page 519:Super premissa Idem racione previa contra culmen nostrum regium effuscatus fore perhibebatur,
1865, Codex diplomaticus patrius, page 188:
Conjugation conjugation 1 no-perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | effuscō | effuscābam | effuscābō | — | — | — |
| 2nd sg. | effuscās | effuscābās | effuscābis | — | — | — |
| 3rd sg. | effuscat | effuscābat | effuscābit | — | — | — |
| 1st pl. | effuscāmus | effuscābāmus | effuscābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | effuscātis | effuscābātis | effuscābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | effuscant | effuscābant | effuscābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | effuscem | effuscārem | — | — |
| 2nd sg. | effuscēs | effuscārēs | — | — |
| 3rd sg. | effuscet | effuscāret | — | — |
| 1st pl. | effuscēmus | effuscārēmus | — | — |
| 2nd pl. | effuscētis | effuscārētis | — | — |
| 3rd pl. | effuscent | effuscārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | effuscor | effuscābar | effuscābor |
| 2nd sg. | effuscāris effuscāre | effuscābāris effuscābāre | effuscāberis effuscābere |
| 3rd sg. | effuscātur | effuscābātur | effuscābitur |
| 1st pl. | effuscāmur | effuscābāmur | effuscābimur |
| 2nd pl. | effuscāminī | effuscābāminī | effuscābiminī |
| 3rd pl. | effuscantur | effuscābantur | effuscābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | effuscer | effuscārer |
| 2nd sg. | effuscēris effuscēre | effuscārēris effuscārēre |
| 3rd sg. | effuscētur | effuscārētur |
| 1st pl. | effuscēmur | effuscārēmur |
| 2nd pl. | effuscēminī | effuscārēminī |
| 3rd pl. | effuscentur | effuscārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | effuscā | effuscāre |
| pres. 2nd pl. | effuscāte | effuscāminī |
| fut. 2nd sg. | effuscātō | effuscātor |
| fut. 3rd sg. | effuscātō | effuscātor |
| fut. 2nd pl. | effuscātōte | — |
| fut. 3rd pl. | effuscantō | effuscantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | effuscāre | effuscārī |
| perfect infinitive | — | effuscātum esse |
| future infinitive | effuscātūrum esse | effuscātum īrī |
| present participle | effuscāns | — |
| perfect participle | — | effuscātus |
| future participle | effuscātūrus | effuscandus |
gerundeffuscandī, effuscandō, effuscandumsupineeffuscātum, effuscātū
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latineffuscō
Latin ex- Latin fuscō Latin effuscō From ex- + fuscō.
Descendants
- Englisheffuscate