LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no perfect stem

effuscō

effuscō (present infinitive effuscāre, supine effuscātum)
Classical[ɛfˈfʊs.koː]Ecclesiastical[efˈfus.ko]

Meaning

  1. raresynonym of offuscō
    Et majus lumen effuscat minus1676, Caspar Klock, Casparis Klockii JC. Comit. Palat. Cæsar. Cancellar.Stolberg. &c. Tractatus, page 519:
    Super premissa Idem racione previa contra culmen nostrum regium effuscatus fore perhibebatur,1865, Codex diplomaticus patrius, page 188:

Conjugation conjugation 1 no-perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.effuscōeffuscābameffuscābō———
2nd sg.effuscāseffuscābāseffuscābis———
3rd sg.effuscateffuscābateffuscābit———
1st pl.effuscāmuseffuscābāmuseffuscābimus———
2nd pl.effuscātiseffuscābātiseffuscābitis———
3rd pl.effuscanteffuscābanteffuscābunt———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.effuscemeffuscārem——
2nd sg.effuscēseffuscārēs——
3rd sg.effusceteffuscāret——
1st pl.effuscēmuseffuscārēmus——
2nd pl.effuscētiseffuscārētis——
3rd pl.effuscenteffuscārent——
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.effuscoreffuscābareffuscābor
2nd sg.effuscāris
effuscāre
effuscābāris
effuscābāre
effuscāberis
effuscābere
3rd sg.effuscātureffuscābātureffuscābitur
1st pl.effuscāmureffuscābāmureffuscābimur
2nd pl.effuscāminīeffuscābāminīeffuscābiminī
3rd pl.effuscantureffuscābantureffuscābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.effuscereffuscārer
2nd sg.effuscēris
effuscēre
effuscārēris
effuscārēre
3rd sg.effuscētureffuscārētur
1st pl.effuscēmureffuscārēmur
2nd pl.effuscēminīeffuscārēminī
3rd pl.effuscentureffuscārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.effuscāeffuscāre
pres. 2nd pl.effuscāteeffuscāminī
fut. 2nd sg.effuscātōeffuscātor
fut. 3rd sg.effuscātōeffuscātor
fut. 2nd pl.effuscātōte—
fut. 3rd pl.effuscantōeffuscantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveeffuscāreeffuscārī
perfect infinitive—effuscātum esse
future infinitiveeffuscātūrum esseeffuscātum īrī
present participleeffuscāns—
perfect participle—effuscātus
future participleeffuscātūruseffuscandus
gerundeffuscandī, effuscandō, effuscandumsupineeffuscātum, effuscātū

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latineffuscō

Latin ex- Latin fuscō Latin effuscō From ex- + fuscō.

Descendants
  • Englisheffuscate

Quick answers

What does effuscō mean in Latin?
effuscō, a verb, means “synonym of offuscō”.
What are the principal parts of effuscō?
effuscō, effuscāre, effuscātum (first conjugation, no perfect stem).
How do you pronounce effuscō?
In classical Latin, [ɛfˈfʊs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [efˈfus.ko].
Where does effuscō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin effuscō.