LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

mutilō

mutilō (present infinitive mutilāre, perfect active mutilāvī, supine mutilātum)
Classical[ˈmʊ.tɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈmuː.ti.lo]

Meaning

  1. to cut off, crop
  2. to mutilate, maim

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Mutilare · Truncare

Mutilare denotes smaller mutilations, such as the breaking off of horns, the cutting off of a finger, the nose, etc.; truncare denotes greater mutilations, such as the chopping off of arms, feet, hands. The mutilata membra may be compared to twigs and shoots broken off; the truncata membra, to principal branches chopped off. (iv. 325.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.mutilōmutilābammutilābōmutilāvīmutilāverammutilāverō
2nd sg.mutilāsmutilābāsmutilābismutilāvistīmutilāverāsmutilāveris
3rd sg.mutilatmutilābatmutilābitmutilāvitmutilāveratmutilāverit
1st pl.mutilāmusmutilābāmusmutilābimusmutilāvimusmutilāverāmusmutilāverimus
2nd pl.mutilātismutilābātismutilābitismutilāvistismutilāverātismutilāveritis
3rd pl.mutilantmutilābantmutilābuntmutilāvērunt
mutilāvēre
mutilāverantmutilāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.mutilemmutilāremmutilāverimmutilāvissem
2nd sg.mutilēsmutilārēsmutilāverīsmutilāvissēs
3rd sg.mutiletmutilāretmutilāveritmutilāvisset
1st pl.mutilēmusmutilārēmusmutilāverīmusmutilāvissēmus
2nd pl.mutilētismutilārētismutilāverītismutilāvissētis
3rd pl.mutilentmutilārentmutilāverintmutilāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.mutilormutilābarmutilābor
2nd sg.mutilāris
mutilāre
mutilābāris
mutilābāre
mutilāberis
mutilābere
3rd sg.mutilāturmutilābāturmutilābitur
1st pl.mutilāmurmutilābāmurmutilābimur
2nd pl.mutilāminīmutilābāminīmutilābiminī
3rd pl.mutilanturmutilābanturmutilābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.mutilermutilārer
2nd sg.mutilēris
mutilēre
mutilārēris
mutilārēre
3rd sg.mutilēturmutilārētur
1st pl.mutilēmurmutilārēmur
2nd pl.mutilēminīmutilārēminī
3rd pl.mutilenturmutilārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.mutilāmutilāre
pres. 2nd pl.mutilātemutilāminī
fut. 2nd sg.mutilātōmutilātor
fut. 3rd sg.mutilātōmutilātor
fut. 2nd pl.mutilātōte—
fut. 3rd pl.mutilantōmutilantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemutilāremutilārī
perfect infinitivemutilāvissemutilātum esse
future infinitivemutilātūrum essemutilātum īrī
present participlemutilāns—
perfect participle—mutilātus
mutilāta, mutilātā, mutilātae, mutilātam, mutilātārum, mutilātās, mutilātī, mutilātōrum, mutilātōs
future participlemutilātūrus
mutilātūra, mutilātūrā, mutilātūrae, mutilātūram, mutilātūrārum, mutilātūrās, mutilātūre, mutilātūrī, mutilātūrīs, mutilātūrō, mutilātūrōrum, mutilātūrōs, mutilātūrum
mutilandus
mutilanda, mutilandā, mutilandae, mutilandam, mutilandārum, mutilandās, mutilande, mutilandīs, mutilandōrum, mutilandōs
gerundmutilandī, mutilandō, mutilandumsupinemutilātum, mutilātū

mŭtĭlo, āvi, ātum, 1, v. a. mutilus,
I. to cut or lop off, to cut short, clip, crop; to maim, mutilate (syn.: trunco, tondeo, amputo).
I. Lit.: naso auribusque mutilatis, Liv. 29, 9: corpora securibus, Curt. 9, 2, 10: aures naresque, id. 7, 5, 21: mutilatae cauda colubrae, Ov. M. 6, 559: ramos, id. de Nuce, 37: dentem, Plin. 8, 5, 5, § 11.—
II. Transf.
A. To mutilate, in pronunciation: verba, Plin. 7, 16, 15, § 70.—
B. To shorten, to diminish, lessen: aliquem, i. e. to curtail his fortune, rob him, Ter. Hec. 1, 1, 7; exercitum, * Cic. Phil. 3 12, 31: patrimonium, Cod. Just. 11, 33, 1: commoda urbis, id. 11, 42, 2: jura libertatis, id. 7, 22, 2.

Origins

Derived from mutilus (“mutilated”) + -ō (1st conjugation verbal suffix).

Descendants
  • Catalanmutilar
  • Englishmittle
  • Englishmutilate
  • Frenchmutiler
  • Italianmutilare
  • Portuguesemutilar
  • Romanianmutila
  • Spanishmutilar
  • Galicianmutilar

Quick answers

What does mutilō mean in Latin?
mutilō, a verb, means “to cut off, crop; to mutilate, maim”.
What are the principal parts of mutilō?
mutilō, mutilāre, mutilāvī, mutilātum (first conjugation).
How do you pronounce mutilō?
In classical Latin, [ˈmʊ.tɪ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmuː.ti.lo].