verbfirst conjugation
mutilō
mutilō (present infinitive mutilāre, perfect active mutilāvī, supine mutilātum)
Classical[ˈmʊ.tɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈmuː.ti.lo]
Meaning
- to cut off, crop
- to mutilate, maim
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Mutilare · Truncare
Mutilare denotes smaller mutilations, such as the breaking off of horns, the cutting off of a finger, the nose, etc.; truncare denotes greater mutilations, such as the chopping off of arms, feet, hands. The mutilata membra may be compared to twigs and shoots broken off; the truncata membra, to principal branches chopped off. (iv. 325.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mutilō | mutilābam | mutilābō | mutilāvī | mutilāveram | mutilāverō |
| 2nd sg. | mutilās | mutilābās | mutilābis | mutilāvistī | mutilāverās | mutilāveris |
| 3rd sg. | mutilat | mutilābat | mutilābit | mutilāvit | mutilāverat | mutilāverit |
| 1st pl. | mutilāmus | mutilābāmus | mutilābimus | mutilāvimus | mutilāverāmus | mutilāverimus |
| 2nd pl. | mutilātis | mutilābātis | mutilābitis | mutilāvistis | mutilāverātis | mutilāveritis |
| 3rd pl. | mutilant | mutilābant | mutilābunt | mutilāvērunt mutilāvēre | mutilāverant | mutilāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mutilem | mutilārem | mutilāverim | mutilāvissem |
| 2nd sg. | mutilēs | mutilārēs | mutilāverīs | mutilāvissēs |
| 3rd sg. | mutilet | mutilāret | mutilāverit | mutilāvisset |
| 1st pl. | mutilēmus | mutilārēmus | mutilāverīmus | mutilāvissēmus |
| 2nd pl. | mutilētis | mutilārētis | mutilāverītis | mutilāvissētis |
| 3rd pl. | mutilent | mutilārent | mutilāverint | mutilāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | mutilor | mutilābar | mutilābor |
| 2nd sg. | mutilāris mutilāre | mutilābāris mutilābāre | mutilāberis mutilābere |
| 3rd sg. | mutilātur | mutilābātur | mutilābitur |
| 1st pl. | mutilāmur | mutilābāmur | mutilābimur |
| 2nd pl. | mutilāminī | mutilābāminī | mutilābiminī |
| 3rd pl. | mutilantur | mutilābantur | mutilābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | mutiler | mutilārer |
| 2nd sg. | mutilēris mutilēre | mutilārēris mutilārēre |
| 3rd sg. | mutilētur | mutilārētur |
| 1st pl. | mutilēmur | mutilārēmur |
| 2nd pl. | mutilēminī | mutilārēminī |
| 3rd pl. | mutilentur | mutilārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | mutilā | mutilāre |
| pres. 2nd pl. | mutilāte | mutilāminī |
| fut. 2nd sg. | mutilātō | mutilātor |
| fut. 3rd sg. | mutilātō | mutilātor |
| fut. 2nd pl. | mutilātōte | — |
| fut. 3rd pl. | mutilantō | mutilantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | mutilāre | mutilārī |
| perfect infinitive | mutilāvisse | mutilātum esse |
| future infinitive | mutilātūrum esse | mutilātum īrī |
| present participle | mutilāns | — |
| perfect participle | — | mutilātus mutilāta, mutilātā, mutilātae, mutilātam, mutilātārum, mutilātās, mutilātī, mutilātōrum, mutilātōs |
| future participle | mutilātūrus mutilātūra, mutilātūrā, mutilātūrae, mutilātūram, mutilātūrārum, mutilātūrās, mutilātūre, mutilātūrī, mutilātūrīs, mutilātūrō, mutilātūrōrum, mutilātūrōs, mutilātūrum | mutilandus mutilanda, mutilandā, mutilandae, mutilandam, mutilandārum, mutilandās, mutilande, mutilandīs, mutilandōrum, mutilandōs |
gerundmutilandī, mutilandō, mutilandumsupinemutilātum, mutilātū
mŭtĭlo, āvi, ātum, 1, v. a. mutilus,
I. to cut or lop off, to cut short, clip, crop; to maim, mutilate (syn.: trunco, tondeo, amputo).
I. Lit.:
naso auribusque mutilatis, Liv. 29, 9: corpora securibus, Curt. 9, 2, 10: aures naresque, id. 7, 5, 21: mutilatae cauda colubrae, Ov. M. 6, 559: ramos, id. de Nuce, 37: dentem, Plin. 8, 5, 5, § 11.— II. Transf.
A. To mutilate, in pronunciation:
verba, Plin. 7, 16, 15, § 70.—B. To shorten, to diminish, lessen:
aliquem, i. e. to curtail his fortune, rob him, Ter. Hec. 1, 1, 7; exercitum, * Cic. Phil. 3 12, 31: patrimonium, Cod. Just. 11, 33, 1: commoda urbis, id. 11, 42, 2: jura libertatis, id. 7, 22, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mutilō āvī, ātus, āre
mutilus, to cut off, lop off, cut short, clip, crop, maim, mutilate : naso auribusque mutilatis, L.: corpora securibus, Cu.: mutilatae cauda colubrae, O.— To shorten, diminish, lessen : quemquem nacta sis, rob , T.: exercitum.
Origins
Derived from mutilus (“mutilated”) + -ō (1st conjugation verbal suffix).
Descendants
- Catalanmutilar
- Englishmittle
- Englishmutilate
- Frenchmutiler
- Italianmutilare
- Portuguesemutilar
- Romanianmutila
- Spanishmutilar
- Galicianmutilar