adjectivefirst/second-declension adjective
muticus
muticus (feminine mutica, neuter muticum)
Classical[ˈmʊ.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈmuː.ti.kus]
Meaning
- adjectivecurtailed
- adjectivedocked
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | muticus | mutica | muticum |
| genitive | muticī | muticae | muticī |
| dative | muticō | muticae | muticō |
| accusative | muticum | muticam | muticum |
| ablative | muticō | muticā | muticō |
| vocative | mutice | mutica | muticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | muticī | muticae | mutica |
| genitive | muticōrum | muticārum | muticōrum |
| dative | muticīs | muticīs | muticīs |
| accusative | muticōs | muticās | mutica |
| ablative | muticīs | muticīs | muticīs |
| vocative | muticī | muticae | mutica |
mŭtĭcus, a, um, adj., for mutilus,
I. curtailed, docked (ante-class.):
spica, Varr. R. R. 1, 48, 3.Origins
Related to mutilus (“cut off”)
Descendants
- Englishmutic