LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

mutilus

mutilus (feminine mutila, neuter mutilum)
Classical[ˈmʊ.tɪ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈmuː.ti.lus]

Meaning

  1. adjectivemutilated

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemutilusmutilamutilum
genitivemutilīmutilaemutilī
dativemutilōmutilaemutilō
accusativemutilummutilammutilum
ablativemutilōmutilāmutilō
vocativemutilemutilamutilum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemutilīmutilaemutila
genitivemutilōrummutilārummutilōrum
dativemutilīsmutilīsmutilīs
accusativemutilōsmutilāsmutila
ablativemutilīsmutilīsmutilīs
vocativemutilīmutilaemutila

mŭtĭlus, a, um, adj. μιτυλος or μύτιλος,
I. maimed, mutilated (class.; syn.: truncus, curtus, mancus).
I. Lit. So of those who cut off a thumb to escape military service, Cod. Th. 7, 13, 10: grabatulus uno pede mutilus, App. M. 1, p. 107, 19: naves (al. mutilatae), Liv. 37, 24: litterae, Gell. 17, 9, 12. —Of horned animals which have lost one or both horns: bos, Varr. L. L. 9, § 33 Müll.: alces mutilae sunt cornibus, without horns, Caes. B. G. 6, 26: capella, Col. 7, 6.—Hence jestingly, transf.: sic mutilus (i. e. exsecto cornu) minitaris? Hor. S. 1, 5, 60.—
II. Trop.: mutila et quasi decurtata (in oratione) sentire, Cic. Or. 53, 178: mutila quaedam et hiantia loqui, too briefly, id. ib. 9, 32.

Origins

Unknown; possibly Proto-Indo-European *mut- (“cut short”). Compare muticus (“docked”), Scottish Gaelic mutach (“short”), Ancient Greek μίτυλος (mítulos, “hornless”), μιστύλλω (mistúllō, “something cut up”).

Descendants
  • Frenchmoche
  • Italianmozzo
  • Portuguesemocho
  • Spanishmocho
  • Catalanmotxofrom Spanish mocho

Quick answers

What does mutilus mean in Latin?
mutilus, a adjective, means “mutilated”.
How do you pronounce mutilus?
In classical Latin, [ˈmʊ.tɪ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmuː.ti.lus].