LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

meditor

meditor (present infinitive meditārī, perfect active meditātus sum)
Classical[ˈmɛ.dɪ.tɔr]Ecclesiastical[ˈmɛː.di.tor]

Meaning

  1. deponentto think or reflect upon, consider, contemplate, ponder, meditate (upon); intend
  2. deponentto plan, contrive, devise
  3. broadlydeponentto meditate, study, exercise oneself in, practise or rehearse something

Latīnē defined in Latin in our graded readers

in animō dīligenter cōgitō
meditor -ārī — in Epistulae, ch. 2

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Cogitare · Meditari · Commentari

1. Cogitare (from the Goth. hugjan) denotes the usual activity of the mind, which cannot exist without thinking, or employing itself about something; meditari (from μέδεσθαι), the continued and intense activity of the mind, which aims at a definite result. Ter. Heaut. iii. 3, 46. Quid nunc facere cogitas? Compare this with Adelph. v. 6, 8. Meditor esse affabilis. Cic. Cat. i. 9, 22. In Tusc. iii. 6, cogitatio means little more than consciousness; whereas meditatio means speculative reflection. 2. Meditari has an intensive meaning, with earnestness, exertion, and vivacity; commentari (only in Cicero) means to reflect leisurely, quietly, and profoundly. (v. 198.)

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.meditormeditābarmeditābor———
2nd sg.meditāris
meditāre
meditābāris
meditābāre
meditāberis
meditābere
———
3rd sg.meditāturmeditābāturmeditābitur———
1st pl.meditāmurmeditābāmurmeditābimur———
2nd pl.meditāminīmeditābāminīmeditābiminī———
3rd pl.meditanturmeditābanturmeditābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.meditermeditārer——
2nd sg.meditēris
meditēre
meditārēris
meditārēre
——
3rd sg.meditēturmeditārētur——
1st pl.meditēmurmeditārēmur——
2nd pl.meditēminīmeditārēminī——
3rd pl.meditenturmeditārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.meditāre—
pres. 2nd pl.meditāminī—
fut. 2nd sg.meditātor—
fut. 3rd sg.meditātor—
fut. 3rd pl.meditantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemeditārī—
perfect infinitivemeditātum esse—
future infinitivemeditātūrum esse—
present participlemeditāns—
perfect participlemeditātus
meditāta, meditātā, meditātae, meditātam, meditātārum, meditātās, meditāte, meditātī, meditātīs, meditātō, meditātōrum, meditātōs
—
future participlemeditātūrus
meditātūra, meditātūrā, meditātūrae, meditātūram, meditātūrārum, meditātūrās, meditātūre, meditātūrī, meditātūrīs, meditātūrō, meditātūrōrum, meditātūrōs, meditātūrum
meditandus
gerundmeditandī, meditandō, meditandumsupinemeditātum, meditātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

oratio meditata (Plin. 26. 3. 7)
a prepared speech.

mĕdĭtor, ātus, 1,
I. v. dep. a. and n. Sanscr. madh-a, wisdom; Gr. μάθος, μανθάνω, μήδομαι; cf.: medeor, re-med-ium, etc.; act., to think or reflect upon, to muse over, consider, meditate upon; neutr., to think, reflect, muse, consider, meditate; to design, purpose, intend, etc.; constr. with acc., with ad, de, with dat., with inf., with a rel.-clause, or absol. (class.).
I. Lit.
(a). With acc.: semulque cursuram meditabor ad ludos Olympios, Plaut. Stich. 2, 1, 34: ea para, meditare, cogita, quae, etc., Cic. Fam. 2, 5, 2: nihil aliud cogitare, meditari, curare nisi, etc., id. Rep. 1, 22, 35: forum, subsellia, rostra curiamque, id. de Or. 1, 8, 32: fugam ad legiones, Suet. Tib. 65: cor tuum meditabitur timorem, i. e. promote by meditation, Vulg. Isa. 33, 18.—
(b). With ad; ne ad eam rem meditere, Cic. Fam. 2, 3, 1: ad hujus vitae studium meditati illi sunt qui feruntur labores tui, id. Cat. 1, 10, 26.—
(g). With de: ut de tua ratione meditere, Cic. Fam. 1, 8, 4.—
(d). With dat. (ante-class.): nugis, Plaut. Ps. 4, 7, 107. —(ε) With inf.: jam designatus alio incessu esse meditabatur, Cic. Agr. 2, 5, 13: multos annos regnare meditatus magno labore, id. Phil. 2, 45, 116: cum animo meditaretur proficisci in Persas, Nep. Ages. 4.— (ζ) With a rel.-clause: ea nunc meditabor quo modo illi dicam, Plaut. Am. 1, 1, 42: meditabor, quo modo cum illo loquar, Cic. Att. 9, 17, 1: quid contra dicerem, mecum ipse meditabor, id. N. D. 3, 1, 1: meditare, quibus verbis incensam illius cupiditatem comprimas, id. Pis. 25, 59.— (η) Absol.: multis modis meditatus egomet mecum sum, Plaut. Bacch. 3, 2, 1: egressus ad meditandum in agro, Vulg. Gen. 24, 63. —
II. Transf., to meditate, study, exercise one's self in, practise a thing: nugas est meditatus male, Plaut. Ps. 4, 7, 107: Demosthenes perfecit meditando, ut nemo planius esse locutus putaretur, Cic. de Or. 1, 61, 260; cf.: Demosthenes in litore meditans, Quint. 10, 3, 30: quid Crassus ageret meditandi aut discendi causā, Cic. de Or. 1, 30, 136: aut in foro dicere aut meditari extra forum, id. Brut. 88, 302: musam, Verg. E. 1, 2: arma, Veg. Mil. 1, 20: proelia, Juv. 4, 112.—Transf., of animals: cervi editos partus exercent cursu, et fugam meditari docent, to practise flight, Plin. 8, 32, 50, § 113.—Of things: semper cauda scorpionis in ictu est: nulloque momento meditari cessat, to move as in readiness to strike, i. e. to threaten, Plin. 11, 25, 30, § 87: semina meditantur aristas, Prud. Cath. 10, 132; also, to murmur, utter a sad cry: clamabo, meditabor ut columba, Vulg. Isa. 38, 14; 59, 11.—
III. In pass. signif. (in verb. fin. post-class. and very rare): adulteria meditantur, Min. Fel. Oct. 25, 1.—But freq. in part. perf.: mĕdĭtā-tus, a, um.
A. Exercised, practised, instructed (only Plautin.): cumque huc ad adulescentem meditatum probe mittam, Plaut. Trin. 3, 3, 88: probe meditatam utramque duco, id. Mil. 3, 3, 29: murmura, Juv. 6, 539.—
B. Thought upon, meditated, weighed, considered, studied: meditati sunt doli docte, Plaut. Ps. 4, 1, 30: ea, quae meditata et praeparata inferuntur, Cic. Off. 1, 8, 27: meditatum et cogitatum scelus, id. Phil. 2, 34, 85: meditatum cogitatumque verbum, id. ib. 10, 2, 6: accuratae et meditatae commentationes, id. de Or. 1, 60, 257: oratio, Plin. 26, 3, 7, § 12: doli, Plaut. Ps. 4, 1, 31: meditata et composita oratio (opp. extemporized), Suet. Aug. 84. —Subst.: mĕdĭtāta, ōrum, n., a carefully prepared speech: sive meditata sive subita proferret, Plin. Ep. 1, 16, 2.—Hence, adv.: mĕdĭtātē, thoughtfully, designedly, intentionally (ante-class. and post-Aug.): ne tu illorum mores perquam meditate tenes, knowest thoroughly, Plaut. Bacch. 3, 6, 16: hau male meditate male dicax es, id. Curc. 4, 2, 26: effundere probra, Sen. Const. Sap. 11, 3.

Origins

Frequentative of medeor (“to heal, to cure, to remedy”).

Descendants
  • Englishmeditate
  • Frenchméditer
  • Romanianmeditafrom French méditer
  • Italianmeditare
  • Portuguesemeditar
  • Spanishmeditar
  • Hungarianmeditál

Quick answers

What does meditor mean in Latin?
meditor, a verb, means “to think or reflect upon, consider, contemplate, ponder, meditate (upon); intend; to plan, contrive, devise”.
What are the principal parts of meditor?
meditor, meditārī, meditātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce meditor?
In classical Latin, [ˈmɛ.dɪ.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmɛː.di.tor].