LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

mantīsa

mantīsa f (genitive mantīsae)
Classical[manˈtiː.sa]Ecclesiastical[manˈtiː.s̬a]

Meaning

  1. addition, makeweight; gain

Declension

declension
formsingularplural
nominativemantīsamantīsae
genitivemantīsaemantīsārum
dativemantīsaemantīsīs
accusativemantīsammantīsās
ablativemantīsāmantīsīs
vocativemantīsamantīsae

mantīsa (mantissa), ae, f. Tuscan.
I. Lit., a worthless addition, makeweight: mantisa additamentum dicitur lingua Tusca, quod ponderi adicitur, sed deterius et quod sine ullo usu est. Lucilius: mantisa obsonia vincit, Paul. ex Fest. p. 132, 11 Müll.—
II. Transf., gain, Petr. 65 fin.

Origins

Unknown. Probably from Etruscan.

Descendants
  • Englishmantissa

Quick answers

What does mantīsa mean in Latin?
mantīsa, a noun, means “addition, makeweight; gain”.
What is the genitive of mantīsa?
The genitive singular is mantīsae. mantīsa is feminine, first declension.
How do you pronounce mantīsa?
In classical Latin, [manˈtiː.sa]; in ecclesiastical (church) Latin, [manˈtiː.s̬a].