adjectivefirst/second-declension adjective
īthyphallicus
īthyphallicus (feminine īthyphallica, neuter īthyphallicum)
Classical[iː.tʰyˈpʰal.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[i.tiˈfal.li.kus]
Meaning
- adjectiveithyphallic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īthyphallicus | īthyphallica | īthyphallicum |
| genitive | īthyphallicī | īthyphallicae | īthyphallicī |
| dative | īthyphallicō | īthyphallicae | īthyphallicō |
| accusative | īthyphallicum | īthyphallicam | īthyphallicum |
| ablative | īthyphallicō | īthyphallicā | īthyphallicō |
| vocative | īthyphallice | īthyphallica | īthyphallicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īthyphallicī | īthyphallicae | īthyphallica |
| genitive | īthyphallicōrum | īthyphallicārum | īthyphallicōrum |
| dative | īthyphallicīs | īthyphallicīs | īthyphallicīs |
| accusative | īthyphallicōs | īthyphallicās | īthyphallica |
| ablative | īthyphallicīs | īthyphallicīs | īthyphallicīs |
| vocative | īthyphallicī | īthyphallicae | īthyphallica |
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἰθυφαλλικός (ithuphallikós).