LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

iterātiō

iterātiō f (genitive iterātiōnis)
Classical[ɪ.tɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[i.teˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. a repetition, iteration
  2. a manumission granted to a freedman by which he received Roman citizenship.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeiterātiōiterātiōnēs
genitiveiterātiōnisiterātiōnum
dativeiterātiōnīiterātiōnibus
accusativeiterātiōnemiterātiōnēs
ablativeiterātiōneiterātiōnibus
vocativeiterātiōiterātiōnēs

ĭtĕrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a repetition: ver borum, Cic. Or. 25, 85; esp., in rhet., itera tion, = ἐπαναφορά, Mart. Cap. 5, § 533 al.; cf.: et reditus ad propositum, et iteratio (dictorum), id. de Or. 3, 53, § 203: lectio non cruda, sed multā iteratione mollita, Quint. 10, 1, 19.—
II. Agric. t. t.: arationis, Col. 11, 2, 64; so, absol., of a second ploughing: compluribus iterationibus resolvatur vervactum in pulverem, id. 2, 4, 2; 2, 12, 9; of a second pressing of olives: plurimum refert non miscere iterationem, multoque minus tertiationem, cum prima pressura; cf. id. 12, 50, 11.—
III. Law t. t., a species of manumission granted a second time to one who had already been freed and made a Latin, by which he received Roman citizenship, Ulp. Fragm. 3, 1, 4; cf. Gai. Inst. 1, 35.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin iterātiō From iterō (“repeat, do again”) + -tiō.

Descendants
  • Catalaniteració
  • Englishiteration
  • Frenchitération
  • Italianiterazione
  • Occitaniteracion
  • Portugueseiteração
  • Romanianiterație
  • Spanishiteración
  • Galicianiteración
  • Russianитерация

Quick answers

What does iterātiō mean in Latin?
iterātiō, a noun, means “a repetition, iteration; a manumission granted to a freedman by which he received Roman citizenship.”.
What is the genitive of iterātiō?
The genitive singular is iterātiōnis. iterātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce iterātiō?
In classical Latin, [ɪ.tɛˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.teˈrat.t͡si.o].