LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

interturbātiō

interturbātiō f (genitive interturbātiōnis)

Meaning

  1. confusion

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinterturbātiōinterturbātiōnēs
genitiveinterturbātiōnisinterturbātiōnum
dativeinterturbātiōnīinterturbātiōnibus
accusativeinterturbātiōneminterturbātiōnēs
ablativeinterturbātiōneinterturbātiōnibus
vocativeinterturbātiōinterturbātiōnēs

interturbātĭo, ōnis, f. interturbo,
I. disquietude, confusion: patre animi quoque ejus haud mirabilem interturbationem causante, Liv. 23, 8, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininterturbātiō

Latin inter- Latin turbatio Latin interturbātiō From inter- + turbatio.

Quick answers

What does interturbātiō mean in Latin?
interturbātiō, a noun, means “confusion”.
What is the genitive of interturbātiō?
The genitive singular is interturbātiōnis. interturbātiō is feminine, third declension.
Where does interturbātiō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin interturbātiō.