noun · femininethird declension
interturbātiō
interturbātiō f (genitive interturbātiōnis)
Meaning
- confusion
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | interturbātiō | interturbātiōnēs |
| genitive | interturbātiōnis | interturbātiōnum |
| dative | interturbātiōnī | interturbātiōnibus |
| accusative | interturbātiōnem | interturbātiōnēs |
| ablative | interturbātiōne | interturbātiōnibus |
| vocative | interturbātiō | interturbātiōnēs |
interturbātĭo, ōnis, f. interturbo,
I. disquietude, confusion:
patre animi quoque ejus haud mirabilem interturbationem causante, Liv. 23, 8, 7.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latininterturbātiō
Latin inter- Latin turbatio Latin interturbātiō From inter- + turbatio.