LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

ingravō

ingravō (present infinitive ingravāre, perfect active ingravāvī, supine ingravātum)
Classical[ˈɪŋ.ɡra.woː]Ecclesiastical[ˈiŋ.ɡra.vo]

Meaning

  1. to weigh down
  2. to render worse, aggravate
  3. to oppress

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ingravōingravābamingravābōingravāvīingravāveramingravāverō
ingravārō
2nd sg.ingravāsingravābāsingravābisingravāvistī
ingravāstī
ingravāverās
ingravārās
ingravāveris
3rd sg.ingravatingravābatingravābitingravāvitingravāverat
ingravārat
ingravāverit
ingravārit
1st pl.ingravāmusingravābāmusingravābimusingravāvimusingravāverāmusingravāverimus
ingravārimus
2nd pl.ingravātisingravābātisingravābitisingravāvistis
ingravāstis
ingravāverātis
ingravārātis
ingravāveritis
ingravāritis
3rd pl.ingravantingravābantingravābuntingravāvērunt
ingravāvēre, ingravārunt
ingravāverant
ingravārant
ingravāverint
ingravārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ingravemingravāremingravāverim
ingravārim
ingravāvissem
ingravāssem
2nd sg.ingravēsingravārēsingravāverīsingravāvissēs
ingravāssēs
3rd sg.ingravetingravāretingravāverit
ingravārit
ingravāvisset
ingravāsset
1st pl.ingravēmusingravārēmusingravāverīmus
ingravārīmus
ingravāvissēmus
ingravāssēmus
2nd pl.ingravētisingravārētisingravāverītis
ingravārītis
ingravāvissētis
ingravāssētis
3rd pl.ingraventingravārentingravāverint
ingravārint
ingravāvissent
ingravāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ingravoringravābaringravābor
2nd sg.ingravāris
ingravāre
ingravābāris
ingravābāre
ingravāberis
ingravābere
3rd sg.ingravāturingravābāturingravābitur
1st pl.ingravāmuringravābāmuringravābimur
2nd pl.ingravāminīingravābāminīingravābiminī
3rd pl.ingravanturingravābanturingravābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ingraveringravārer
2nd sg.ingravēris
ingravēre
ingravārēris
ingravārēre
3rd sg.ingravēturingravārētur
1st pl.ingravēmuringravārēmur
2nd pl.ingravēminīingravārēminī
3rd pl.ingraventuringravārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ingravāingravāre
pres. 2nd pl.ingravāteingravāminī
fut. 2nd sg.ingravātōingravātor
fut. 3rd sg.ingravātōingravātor
fut. 2nd pl.ingravātōte—
fut. 3rd pl.ingravantōingravantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveingravāreingravārī
perfect infinitiveingravāvisse
ingravāsse
ingravātum esse
future infinitiveingravātūrum esseingravātum īrī
present participleingravāns—
perfect participle—ingravātus
ingravāta, ingravātā, ingravātae, ingravātam, ingravātārum, ingravātās, ingravātī, ingravātōrum, ingravātōs
future participleingravātūrus
ingravātūra, ingravātūrā, ingravātūrae, ingravātūram, ingravātūrārum, ingravātūrās, ingravātūre, ingravātūrī, ingravātūrīs, ingravātūrō, ingravātūrōrum, ingravātūrōs, ingravātūrum
ingravandus
ingravanda, ingravandā, ingravandae, ingravandam, ingravandārum, ingravandās, ingravande, ingravandīs, ingravandōrum, ingravandōs
gerundingravandī, ingravandō, ingravandumsupineingravātum, ingravātū

in-grăvo, āvi, ātum, 1, v. a. (poet. and in post-Aug. prose).
I. To weigh down: puppem, Stat. Th. 5, 402.—
II. Transf.
A. To cause its weight to be felt, to oppress, molest: saevitia hiemis ingravat, Plin. 19, 8, 51, § 166: annis ingravantibus, Phaedr. 5, 10, 3.—
B. To render worse, to aggravate: ingravat haec saevus Drances, Verg. A. 11, 220: illa meos casus ingravat, illa levat, Ov. Tr. 3, 4, 60.—
C. To make severe (eccl. Lat.): ingravavit cor suum, he hardened his heart, Vulg. Exod. 8, 15; in pass., ib. 7, 14 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latiningravō

Latin gravō Latin ingravō From in- + gravō.

Quick answers

What does ingravō mean in Latin?
ingravō, a verb, means “to weigh down; to render worse, aggravate; to oppress”.
What are the principal parts of ingravō?
ingravō, ingravāre, ingravāvī, ingravātum (first conjugation).
How do you pronounce ingravō?
In classical Latin, [ˈɪŋ.ɡra.woː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiŋ.ɡra.vo].
Where does ingravō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin ingravō.