verbfirst conjugation
ingravō
ingravō (present infinitive ingravāre, perfect active ingravāvī, supine ingravātum)
Classical[ˈɪŋ.ɡra.woː]Ecclesiastical[ˈiŋ.ɡra.vo]
Meaning
- to weigh down
- to render worse, aggravate
- to oppress
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ingravō | ingravābam | ingravābō | ingravāvī | ingravāveram | ingravāverō ingravārō |
| 2nd sg. | ingravās | ingravābās | ingravābis | ingravāvistī ingravāstī | ingravāverās ingravārās | ingravāveris |
| 3rd sg. | ingravat | ingravābat | ingravābit | ingravāvit | ingravāverat ingravārat | ingravāverit ingravārit |
| 1st pl. | ingravāmus | ingravābāmus | ingravābimus | ingravāvimus | ingravāverāmus | ingravāverimus ingravārimus |
| 2nd pl. | ingravātis | ingravābātis | ingravābitis | ingravāvistis ingravāstis | ingravāverātis ingravārātis | ingravāveritis ingravāritis |
| 3rd pl. | ingravant | ingravābant | ingravābunt | ingravāvērunt ingravāvēre, ingravārunt | ingravāverant ingravārant | ingravāverint ingravārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ingravem | ingravārem | ingravāverim ingravārim | ingravāvissem ingravāssem |
| 2nd sg. | ingravēs | ingravārēs | ingravāverīs | ingravāvissēs ingravāssēs |
| 3rd sg. | ingravet | ingravāret | ingravāverit ingravārit | ingravāvisset ingravāsset |
| 1st pl. | ingravēmus | ingravārēmus | ingravāverīmus ingravārīmus | ingravāvissēmus ingravāssēmus |
| 2nd pl. | ingravētis | ingravārētis | ingravāverītis ingravārītis | ingravāvissētis ingravāssētis |
| 3rd pl. | ingravent | ingravārent | ingravāverint ingravārint | ingravāvissent ingravāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ingravor | ingravābar | ingravābor |
| 2nd sg. | ingravāris ingravāre | ingravābāris ingravābāre | ingravāberis ingravābere |
| 3rd sg. | ingravātur | ingravābātur | ingravābitur |
| 1st pl. | ingravāmur | ingravābāmur | ingravābimur |
| 2nd pl. | ingravāminī | ingravābāminī | ingravābiminī |
| 3rd pl. | ingravantur | ingravābantur | ingravābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ingraver | ingravārer |
| 2nd sg. | ingravēris ingravēre | ingravārēris ingravārēre |
| 3rd sg. | ingravētur | ingravārētur |
| 1st pl. | ingravēmur | ingravārēmur |
| 2nd pl. | ingravēminī | ingravārēminī |
| 3rd pl. | ingraventur | ingravārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ingravā | ingravāre |
| pres. 2nd pl. | ingravāte | ingravāminī |
| fut. 2nd sg. | ingravātō | ingravātor |
| fut. 3rd sg. | ingravātō | ingravātor |
| fut. 2nd pl. | ingravātōte | — |
| fut. 3rd pl. | ingravantō | ingravantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ingravāre | ingravārī |
| perfect infinitive | ingravāvisse ingravāsse | ingravātum esse |
| future infinitive | ingravātūrum esse | ingravātum īrī |
| present participle | ingravāns | — |
| perfect participle | — | ingravātus ingravāta, ingravātā, ingravātae, ingravātam, ingravātārum, ingravātās, ingravātī, ingravātōrum, ingravātōs |
| future participle | ingravātūrus ingravātūra, ingravātūrā, ingravātūrae, ingravātūram, ingravātūrārum, ingravātūrās, ingravātūre, ingravātūrī, ingravātūrīs, ingravātūrō, ingravātūrōrum, ingravātūrōs, ingravātūrum | ingravandus ingravanda, ingravandā, ingravandae, ingravandam, ingravandārum, ingravandās, ingravande, ingravandīs, ingravandōrum, ingravandōs |
gerundingravandī, ingravandō, ingravandumsupineingravātum, ingravātū
in-grăvo, āvi, ātum, 1, v. a. (poet. and in post-Aug. prose).
I. To weigh down:
puppem, Stat. Th. 5, 402.— II. Transf.
A. To cause its weight to be felt, to oppress, molest:
saevitia hiemis ingravat, Plin. 19, 8, 51, § 166: annis ingravantibus, Phaedr. 5, 10, 3.—B. To render worse, to aggravate:
ingravat haec saevus Drances, Verg. A. 11, 220: illa meos casus ingravat, illa levat, Ov. Tr. 3, 4, 60.—C. To make severe (eccl. Lat.):
ingravavit cor suum, he hardened his heart, Vulg. Exod. 8, 15; in pass., ib. 7, 14 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-gravō āvī, ātus, āre,
to weigh down, oppress, molest: annis ingravantibus, Ph.—To render worse, aggravate: ingravat haec Drances, V.: meos casūs, O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latiningravō
Latin gravō Latin ingravō From in- + gravō.