LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

īnfōrmō

īnfōrmō (present infinitive īnfōrmāre, perfect active īnfōrmāvī, supine īnfōrmātum)
Classical[ĩːˈfoːr.moː]Ecclesiastical[iɱˈfɔr.mo]

Meaning

  1. to form, mould, fashion, give shape to
  2. to delineate, sketch, form an idea
  3. to inform, instruct, educate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnfōrmōīnfōrmābamīnfōrmābōīnfōrmāvīīnfōrmāveramīnfōrmāverō
īnfōrmārō
2nd sg.īnfōrmāsīnfōrmābāsīnfōrmābisīnfōrmāvistī
īnfōrmāstī
īnfōrmāverās
īnfōrmārās
īnfōrmāveris
3rd sg.īnfōrmatīnfōrmābatīnfōrmābitīnfōrmāvitīnfōrmāverat
īnfōrmārat
īnfōrmāverit
īnfōrmārit
1st pl.īnfōrmāmusīnfōrmābāmusīnfōrmābimusīnfōrmāvimusīnfōrmāverāmusīnfōrmāverimus
īnfōrmārimus
2nd pl.īnfōrmātisīnfōrmābātisīnfōrmābitisīnfōrmāvistis
īnfōrmāstis
īnfōrmāverātis
īnfōrmārātis
īnfōrmāveritis
īnfōrmāritis
3rd pl.īnfōrmantīnfōrmābantīnfōrmābuntīnfōrmāvērunt
īnfōrmāvēre, īnfōrmārunt
īnfōrmāverant
īnfōrmārant
īnfōrmāverint
īnfōrmārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnfōrmemīnfōrmāremīnfōrmāverim
īnfōrmārim
īnfōrmāvissem
īnfōrmāssem
2nd sg.īnfōrmēsīnfōrmārēsīnfōrmāverīsīnfōrmāvissēs
īnfōrmāssēs
3rd sg.īnfōrmetīnfōrmāretīnfōrmāverit
īnfōrmārit
īnfōrmāvisset
īnfōrmāsset
1st pl.īnfōrmēmusīnfōrmārēmusīnfōrmāverīmus
īnfōrmārīmus
īnfōrmāvissēmus
īnfōrmāssēmus
2nd pl.īnfōrmētisīnfōrmārētisīnfōrmāverītis
īnfōrmārītis
īnfōrmāvissētis
īnfōrmāssētis
3rd pl.īnfōrmentīnfōrmārentīnfōrmāverint
īnfōrmārint
īnfōrmāvissent
īnfōrmāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnfōrmorīnfōrmābarīnfōrmābor
2nd sg.īnfōrmāris
īnfōrmāre
īnfōrmābāris
īnfōrmābāre
īnfōrmāberis
īnfōrmābere
3rd sg.īnfōrmāturīnfōrmābāturīnfōrmābitur
1st pl.īnfōrmāmurīnfōrmābāmurīnfōrmābimur
2nd pl.īnfōrmāminīīnfōrmābāminīīnfōrmābiminī
3rd pl.īnfōrmanturīnfōrmābanturīnfōrmābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnfōrmerīnfōrmārer
2nd sg.īnfōrmēris
īnfōrmēre
īnfōrmārēris
īnfōrmārēre
3rd sg.īnfōrmēturīnfōrmārētur
1st pl.īnfōrmēmurīnfōrmārēmur
2nd pl.īnfōrmēminīīnfōrmārēminī
3rd pl.īnfōrmenturīnfōrmārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnfōrmāīnfōrmāre
pres. 2nd pl.īnfōrmāteīnfōrmāminī
fut. 2nd sg.īnfōrmātōīnfōrmātor
fut. 3rd sg.īnfōrmātōīnfōrmātor
fut. 2nd pl.īnfōrmātōte—
fut. 3rd pl.īnfōrmantōīnfōrmantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnfōrmāreīnfōrmārī
perfect infinitiveīnfōrmāvisse
īnfōrmāsse
īnfōrmātum esse
future infinitiveīnfōrmātūrum esseīnfōrmātum īrī
present participleīnfōrmāns
īnfōrmante, īnfōrmantem, īnfōrmantēs, īnfōrmantī, īnfōrmantia, īnfōrmantibus, īnfōrmantis, īnfōrmantīs, īnfōrmantium
—
perfect participle—īnfōrmātus
īnfōrmāta, īnfōrmātā, īnfōrmātae, īnfōrmātam, īnfōrmātārum, īnfōrmātās, īnfōrmātī, īnfōrmātōrum, īnfōrmātōs
future participleīnfōrmātūrus
īnfōrmātūra, īnfōrmātūrā, īnfōrmātūrae, īnfōrmātūram, īnfōrmātūrārum, īnfōrmātūrās, īnfōrmātūre, īnfōrmātūrī, īnfōrmātūrīs, īnfōrmātūrō, īnfōrmātūrōrum, īnfōrmātūrōs, īnfōrmātūrum
īnfōrmandus
īnfōrmanda, īnfōrmandā, īnfōrmandae, īnfōrmandam, īnfōrmandārum, īnfōrmandās, īnfōrmande, īnfōrmandīs, īnfōrmandōrum, īnfōrmandōs
gerundīnfōrmandī, īnfōrmandō, īnfōrmandumsupineīnfōrmātum, īnfōrmātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

aliquem ad humanitatem informare or instituere
to teach a person refinement.
artes, quibus aetas puerilis ad humanitatem informari solet
the usual subjects taught to boys.
notionem or rationem alicuius rei in animo informare or animo concipere
to form a conception, notion of a thing.
animo, cogitatione aliquid fingere (or simply fingere, but without sibi), informare
to form an idea of a thing, imagine, conceive.

in-formo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to give form to a thing, to shape, form, mould, fashion.
I. Lit. (mostly poet.): clipeum, Verg. A. 8, 447: aream, Col. 11, 3, 13: effigiem, Sil. 17, 525: Martem cerā, Poët. ap. Plin. Ep. 9, 7: taedas, Claud. Rapt. Pros. 3, 331.—
II. Trop. (class.).
A. To form an idea of a thing, to represent, sketch, delineate: di ita ignoti, ut eos ne conjectura quidem informare possimus, Cic. N. D. 1, 15: inanium visorum una depulsio est, sive illa cogitatione informantur, sive in quiete, id. Ac. 2, 16, 51: virtutem, id. Fin. 4, 16, 45: atque ego in summo oratore fingendo talem informabo, will describe, id. Or. 2, 7: ad eum (oratorem) incohandum et informandum, id. ib. 9, 33: informat adhuc adumbratum indicium filii, id. Sull. 18, 52.—
B. To inform,instruct,educate (syn.: instruere, instituere): artes quibus aetas puerilis ad humanitatem informari solet, Cic. Arch. 3, 4: animus a natura bene informatus, formed, id. Off. 1, 4, 13.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnfōrmō

Ancient Greek μορφή (morphḗ)der.? Latin fōrma Latin fōrmō Latin īnfōrmō From in- + fōrmō (“to form, make”).

Descendants
  • Catalaninformar
  • Englishinform
  • Frenchinformer
  • Italianinformare
  • Portugueseinformar
  • Romanianinforma
  • Spanishinformar
  • Galicianinformar
  • Siciliannfurmari

Quick answers

What does īnfōrmō mean in Latin?
īnfōrmō, a verb, means “to form, mould, fashion, give shape to; to delineate, sketch, form an idea; to inform, instruct, educate”.
What are the principal parts of īnfōrmō?
īnfōrmō, īnfōrmāre, īnfōrmāvī, īnfōrmātum (first conjugation).
How do you pronounce īnfōrmō?
In classical Latin, [ĩːˈfoːr.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈfɔr.mo].
Where does īnfōrmō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnfōrmō.