LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

incōnstāns

incōnstāns (genitive incōnstantis, adverb incōnstanter)
Classical[ɪŋˈkõː.stãːs]Ecclesiastical[iŋˈkɔn.stans]

Meaning

  1. one terminationchangeable; inconstant; inconsistent
  2. one terminationfickle; capricious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincōnstānsincōnstānsincōnstāns
genitiveincōnstantisincōnstantisincōnstantis
dativeincōnstantīincōnstantīincōnstantī
accusativeincōnstantemincōnstantemincōnstāns
ablativeincōnstantī
incōnstante
incōnstantī
incōnstante
incōnstantī
incōnstante
vocativeincōnstānsincōnstānsincōnstāns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincōnstantēsincōnstantēsincōnstantia
genitiveincōnstantiumincōnstantiumincōnstantium
dativeincōnstantibusincōnstantibusincōnstantibus
accusativeincōnstantīs
incōnstantēs
incōnstantīs
incōnstantēs
incōnstantia
ablativeincōnstantibusincōnstantibusincōnstantibus
vocativeincōnstantēsincōnstantēsincōnstantia

in-constans, antis, adj.,
I. inconstant, changeable, fickle, capricious, inconsistent (class.).
I. Of persons: mihi ridicule es visus esse inconstans, qui eundem et laederes, et laudares, Cic. Rosc. Com. 6, 19: populus in omnibus inconstantissimus, Sen. Ep. 99.—
II. Of inanim. and abstr. things: inconstans est, quod ab eodem de eadem re diverse dicitur, Cic. Inv. 1, 50, 93: litterae, id. Fam. 10, 16: venti, Plin. 18, 35, 80, § 352: medendi arte nulla inconstantior, id. 29, 1, 1, § 2: quid inconstantius Deo? Cic. Div. 2, 62. — Sup.: inconstantissimo vultu et maestissimo, Gell. 13, 30, 7.—Adv.: inconstanter, inconstantly, capriciously, inconsistently: jactantibus se opinionibus inconstanter et turbide, inconsistently and confusedly, Cic. Tusc. 4, 10, 24: loqui, id. Ac. 2, 17, 53: haec dicuntur inconstantissime, without the least consistency, id. Fin. 2, 27, 88: adductus primo ita negare inconstanter, ut, etc., Liv. 40, 55, 5: prodire, Hirt. B. Afr. 82: agens, M. Aurel. ap. Front. ad Caes. 3, ep. 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinincōnstāns

Proto-Indo-European *ḱe? Proto-Indo-European *ḱóm Proto-Italic *kom Proto-Italic *kom- Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sth₂éh₁yeti Proto-Italic *staējō Proto-Italic *staēō Proto-Italic *komstaēō Latin cōnstō Proto-Indo-European *-onts Latin -ns Latin -ans Latin cōnstāns Latin incōnstāns From in- + cōnstāns (“standing firm, unchangeable”).

Descendants
  • Catalaninconstant
  • Englishinconstant
  • Frenchinconstant
  • Italianincostante
  • Portugueseinconstante
  • Spanishinconstante

Quick answers

What does incōnstāns mean in Latin?
incōnstāns, a adjective, means “changeable; inconstant; inconsistent”.
How do you pronounce incōnstāns?
In classical Latin, [ɪŋˈkõː.stãːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkɔn.stans].
Where does incōnstāns come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin incōnstāns.