adjectivethird-declension one-termination adjective
incōnstāns
incōnstāns (genitive incōnstantis, adverb incōnstanter)
Classical[ɪŋˈkõː.stãːs]Ecclesiastical[iŋˈkɔn.stans]
Meaning
- one terminationchangeable; inconstant; inconsistent
- one terminationfickle; capricious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incōnstāns | incōnstāns | incōnstāns |
| genitive | incōnstantis | incōnstantis | incōnstantis |
| dative | incōnstantī | incōnstantī | incōnstantī |
| accusative | incōnstantem | incōnstantem | incōnstāns |
| ablative | incōnstantī incōnstante | incōnstantī incōnstante | incōnstantī incōnstante |
| vocative | incōnstāns | incōnstāns | incōnstāns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incōnstantēs | incōnstantēs | incōnstantia |
| genitive | incōnstantium | incōnstantium | incōnstantium |
| dative | incōnstantibus | incōnstantibus | incōnstantibus |
| accusative | incōnstantīs incōnstantēs | incōnstantīs incōnstantēs | incōnstantia |
| ablative | incōnstantibus | incōnstantibus | incōnstantibus |
| vocative | incōnstantēs | incōnstantēs | incōnstantia |
in-constans, antis, adj.,
I. inconstant, changeable, fickle, capricious, inconsistent (class.).
I. Of persons:
mihi ridicule es visus esse inconstans, qui eundem et laederes, et laudares, Cic. Rosc. Com. 6, 19: populus in omnibus inconstantissimus, Sen. Ep. 99.—II. Of inanim. and abstr. things:
inconstans est, quod ab eodem de eadem re diverse dicitur, Cic. Inv. 1, 50, 93: litterae, id. Fam. 10, 16: venti, Plin. 18, 35, 80, § 352: medendi arte nulla inconstantior, id. 29, 1, 1, § 2: quid inconstantius Deo? Cic. Div. 2, 62. — Sup.: inconstantissimo vultu et maestissimo, Gell. 13, 30, 7.—Adv.: inconstanter, inconstantly, capriciously, inconsistently: jactantibus se opinionibus inconstanter et turbide, inconsistently and confusedly, Cic. Tusc. 4, 10, 24: loqui, id. Ac. 2, 17, 53: haec dicuntur inconstantissime, without the least consistency, id. Fin. 2, 27, 88: adductus primo ita negare inconstanter, ut, etc., Liv. 40, 55, 5: prodire, Hirt. B. Afr. 82: agens, M. Aurel. ap. Front. ad Caes. 3, ep. 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-cōnstāns antis, adj.
with comp, changeable, fickle, capricious, inconsistent: ridicule: quid inconstantius Deo?: litterae.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincōnstāns
Proto-Indo-European *ḱe? Proto-Indo-European *ḱóm Proto-Italic *kom Proto-Italic *kom- Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sth₂éh₁yeti Proto-Italic *staējō Proto-Italic *staēō Proto-Italic *komstaēō Latin cōnstō Proto-Indo-European *-onts Latin -ns Latin -ans Latin cōnstāns Latin incōnstāns From in- + cōnstāns (“standing firm, unchangeable”).
Descendants
- Catalaninconstant
- Englishinconstant
- Frenchinconstant
- Italianincostante
- Portugueseinconstante
- Spanishinconstante