LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

exterminātiō

exterminātiō f (genitive exterminātiōnis)
Classical[ɛk.stɛr.mɪˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[ek.ster.miˈnat.t͡si.o]

Meaning

  1. destruction
  2. banishment

Declension

declension
formsingularplural
nominativeexterminātiōexterminātiōnēs
genitiveexterminātiōnisexterminātiōnum
dativeexterminātiōnīexterminātiōnibus
accusativeexterminātiōnemexterminātiōnēs
ablativeexterminātiōneexterminātiōnibus
vocativeexterminātiōexterminātiōnēs

extermĭnātĭo, ōnis, f. id.,
I. a destruction, Vulg. Sap. 18, 7.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin exterminātiō From exterminō + -tiō.

Descendants
  • Catalanexterminació
  • Frenchextermination
  • Italiansterminazione
  • Portugueseexterminação
  • Romanianexterminațiune
  • Spanishexterminación
  • Galicianexterminación

Quick answers

What does exterminātiō mean in Latin?
exterminātiō, a noun, means “destruction; banishment”.
What is the genitive of exterminātiō?
The genitive singular is exterminātiōnis. exterminātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce exterminātiō?
In classical Latin, [ɛk.stɛr.mɪˈnaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ek.ster.miˈnat.t͡si.o].