LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

eximius

eximius (feminine eximia, neuter eximium, adverb eximiē)
Classical[ɛkˈsɪ.mi.ʊs]Ecclesiastical[eɡˈziː.mi.us]
eximium sg. nom. n.; sg. acc. m.; sg. acc. n.; sg. voc. n.

Meaning

  1. adjectiveselect, choice
  2. adjectivespecial, particular, exceptional, remarkable, extraordinary
  3. adjectiveexempt

In the readers how our graded readers gloss it

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Eminens · Excellens · Præclarus · Præstans · Insignis · Singularis · Unicus

1. Eminens, excellens, præclarus, and præstans, involve a quiet acknowledgment of superiority; whereas egregius, with an expression of enthusiasm, like glorious; eximius, with an expression of admiration, like excellent. 2. Eximius, &c. relate altogether to good qualities, like superior, and can be connected with vices and faults only in irony; whereas insignis, singularis, and unicus, are indifferent, and serve as well to heighten blame as praise, like distinguished, matchless. (vi. 111.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeeximiuseximiaeximium
genitiveeximiīeximiaeeximiī
dativeeximiōeximiaeeximiō
accusativeeximiumeximiameximium
ablativeeximiōeximiāeximiō
vocativeeximieeximiaeximium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeeximiīeximiaeeximia
genitiveeximiōrumeximiārumeximiōrum
dativeeximiīseximiīseximiīs
accusativeeximiōseximiāseximia
ablativeeximiīseximiīseximiīs
vocativeeximiīeximiaeeximia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

eximia laude ornare aliquem
to praise, extol, commend a person.
species optima or eximia, specimen, also simply species, forma
an ideal.

exĭmĭus, a, um, adj. eximo.
I. Taken out from the mass, i. e. excepted, exempt (rare but class. = exemptus, exceptus): eximium neminem habere, Ter. Hec. 1, 1, 9: neque esset veri simile, cum omnibus Siculis faceret injurias, te illi unum eximium, cui consuleret, fuisse, you should be the only excepted one, Cic. Div. ap. Caecil. 16, 52: tu unus eximius es, in quo hoc praecipuum valeat, Liv. 9, 34, 11.— Far more freq. and class.,
II. Select, choice, distinguished, extraordinary, uncommon, excellent (syn.: egregius, praeclarus, divinus, lautus, magnificus): ea quae eximia plerisque et praeclara videntur, parva ducere, Cic. Off. 1, 20, 67; cf.: haec ipsa semper in te eximia et praestantia fuere, id. de Or. 2, 28, 126: Pompei singularis eximiaque virtus, id. de Imp. Pomp. 1, 3: mulier facie eximia, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 82; cf.: pulchritudine eximia femina, id. Div. 1, 25, 52: eximii forma pueri, Plin. 7, 12, 10: eximii praestanti corpore tauri, Verg. G. 4, 538 et saep.: ingenium, Cic. Fam. 6, 5, 3: gloria belli, id. Rep. 1, 12; cf.: gloria virtutis, id. ib. 2, 10: opinio virtutis, Caes. B. G. 2, 8, 1; cf. also: virtus, id. B. C. 1, 46, 4: quo e collegio laus est illa eximia C. Julii, qui, etc., Cic. Rep. 2, 36: herba eximii usus ad vulnera, Plin. 24, 16, 95, § 152: ignes Aetnae, Lucr. 2, 594 et saep.—Poet. with partitive gen.: eximii regum, Stat. Th. 6, 15.—And with inf.: eximius animam servare sub undis, exceedingly, skilful, expert, Luc. 3, 697.—Hence adv.: exĭmĭe (acc. to II.), exceedingly, very much, uncommonly, excellently (syn.: egregie, unice): C. Marius L. Plocium eximie dilexit, Cic. Arch. 9, 20: eximie et unice delectare, Gell. 11, 3, 4: e. atque verissime opinari, id. 13, 8, 1: cenare, Juv. 11, 1: polliceri omnia, Liv. 42, 29, 6: prodesse, Plin. 29, 6, 38, § 126: mederi, id. ib.; cf.: curari, id. 27, 12, 104, § 127: ornatum templum, Liv. 25, 40, 2: utilis, Plin. 20, 22, 89, § 241: optimum stagnum, Col. 8, 17, 1.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin eximius From eximō + -ius.

Quick answers

What does eximius mean in Latin?
eximius, a adjective, means “select, choice; special, particular, exceptional, remarkable, extraordinary; exempt”.
How do you pronounce eximius?
In classical Latin, [ɛkˈsɪ.mi.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eɡˈziː.mi.us].