LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

epulor

epulor (present infinitive epulārī, perfect active epulātus sum)
Classical[ˈɛ.pʊ.ɫɔr]Ecclesiastical[ˈɛː.pu.lor]

Meaning

  1. deponentto feast, dine sumptuously
  2. deponentto eat

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.epulorepulābarepulābor———
2nd sg.epulāris
epulāre
epulābāris
epulābāre
epulāberis
epulābere
———
3rd sg.epulāturepulābāturepulābitur———
1st pl.epulāmurepulābāmurepulābimur———
2nd pl.epulāminīepulābāminīepulābiminī———
3rd pl.epulanturepulābanturepulābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.epulerepulārer——
2nd sg.epulēris
epulēre
epulārēris
epulārēre
——
3rd sg.epulēturepulārētur——
1st pl.epulēmurepulārēmur——
2nd pl.epulēminīepulārēminī——
3rd pl.epulenturepulārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.epulāre—
pres. 2nd pl.epulāminī—
fut. 2nd sg.epulātor—
fut. 3rd sg.epulātor—
fut. 3rd pl.epulantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveepulārī—
perfect infinitiveepulātum esse—
future infinitiveepulātūrum esse—
present participleepulāns—
perfect participleepulātus
epulāta, epulātā, epulātae, epulātam, epulātārum, epulātās, epulāte, epulātī, epulātīs, epulātō, epulātōrum, epulātōs
—
future participleepulātūrus
epulātūra, epulātūrā, epulātūrae, epulātūram, epulātūrārum, epulātūrās, epulātūre, epulātūrī, epulātūrīs, epulātūrō, epulātūrōrum, epulātūrōs, epulātūrum
epulandus
epulanda, epulandā, epulandae, epulandam, epulandārum, epulandās, epulande, epulandīs, epulandōrum, epulandōs
gerundepulandī, epulandō, epulandumsupineepulātum, epulātū

ĕpŭlor, ātus, 1,
I. v. dep. n. and a. [epulum], to hold an entertainment, to feast, banquet.
I. Neutr. (class.): ut in voluptate sit, qui epuletur, Cic. Fin. 2, 5, 16; id. de Sen. 13, 45; id. Tusc. 1, 47, 113; id. Att. 5, 9; Liv. 42, 56; 44, 31; Tac. H. 3, 38.—With abl., to feast upon, Verg. A. 3, 224; id. G. 2, 537; Vulg. Deut. 12, 12 al.—
II. Act., to eat, feast upon (not ante-Aug.): aliquem epulandum ponere mensis, Verg. A. 4, 602; cf. Ov. M. 15, 111; Sen. Troad. 1108; so, pullos, Plin. 8, 43, 68, § 170.

Origins

From epulae.

Quick answers

What does epulor mean in Latin?
epulor, a verb, means “to feast, dine sumptuously; to eat”.
What are the principal parts of epulor?
epulor, epulārī, epulātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce epulor?
In classical Latin, [ˈɛ.pʊ.ɫɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛː.pu.lor].