adjectivethird-declension two-termination adjective
epulāris
epulāris (neuter epulāre)
Classical[ɛ.pʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[e.puˈlaː.ris]
Meaning
- two terminationOf or pertaining to a feast.
- two terminationAt a feast.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | epulāris | epulāris | epulāre |
| genitive | epulāris | epulāris | epulāris |
| dative | epulārī | epulārī | epulārī |
| accusative | epulārem | epulārem | epulāre |
| ablative | epulārī | epulārī | epulārī |
| vocative | epulāris | epulāris | epulāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | epulārēs | epulārēs | epulāria |
| genitive | epulārium | epulārium | epulārium |
| dative | epulāribus | epulāribus | epulāribus |
| accusative | epulārīs epulārēs | epulārīs epulārēs | epulāria |
| ablative | epulāribus | epulāribus | epulāribus |
| vocative | epulārēs | epulārēs | epulāria |
ĕpŭlāris, e, adj. epulum,
I. of or belonging to a banquet.
I. Adj.:
epularis accubitio amicorum, at a banquet, Cic. de Sen. 13 fin.: sacrificium ludorum, id. de Or. 3, 19 fin.; cf. 1. epulo, II.: sermo, App. M. 2, p. 123.—II. Subst.: EPULARES appellabantur, qui in quibusdam ludis nocte epulabantur, Paul. ex Fest. p. 82, 10 Müll.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
epulāris e, adj.
epulum, of a feast, at a banquet : accubitio amicorum: sacrificium.
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin epulāris From epulum (“feast”) + -āris.