LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dissonus

dissonus (feminine dissona, neuter dissonum)
Classical[ˈdɪs.sɔ.nʊs]Ecclesiastical[ˈdis.so.nus]

Meaning

  1. adjectivedissonant, discordant, confused
  2. adjectivedisagreeing, different
  3. adjectivejarring

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedissonusdissonadissonum
genitivedissonīdissonaedissonī
dativedissonōdissonaedissonō
accusativedissonumdissonamdissonum
ablativedissonōdissonādissonō
vocativedissonedissonadissonum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedissonīdissonaedissona
genitivedissonōrumdissonārumdissonōrum
dativedissonīsdissonīsdissonīs
accusativedissonōsdissonāsdissona
ablativedissonīsdissonīsdissonīs
vocativedissonīdissonaedissona

dis-sŏnus, a, um, adj., opp. consonus,
I. dissonant, discordant, confused (not anteAug.; nor in Verg., Ov., or Hor.).
I. Lit.: chorus canentium dissonum quiddam canere, Col. 12, 2, 4; so, clamores, Liv. 4, 28; Plin. Ep. 3, 20, 4: voces (opp. congruens clamor), Liv. 30, 34: questus, Tac. A. 1, 34: vapor, i. e. making a dissonant sound, Plin. 2, 43, 43, § 112.—
2. In gen., disagreeing, different: gentes sermone moribusque, Liv. 1, 18; cf.: linguā agmina, Sil. 16, 19: linguis castra, id. 3, 221; linguis turba, Claud. Laud. Stil 1, 152: diversi postulantium habitus ac dissonae voces, Plin. Pan. 56, 6: ora vulgi, Luc. 3, 289: nationes, Amm. 23, 6 et saep.: venustas (opp. jucunde consonat), Quint. 9, 3, 72: cursus solis, Plin. 36, 10, 15, § 73: carmina, i. e. in elegiac measure, Stat. S. 2, 2, 114: nationes, Mart. Cap. 2, § 203: elementa, id. 9, § 912 et saep.—With ab: nihil apud Latinos dissonum ab Romana re, Liv. 8, 8, 2.—*
II. Trop., discordant, jarring: collidens dissona corda Seditio, Sil. 11, 45.

Origins

From dis- + -sonus.

Quick answers

What does dissonus mean in Latin?
dissonus, a adjective, means “dissonant, discordant, confused; disagreeing, different; jarring”.
How do you pronounce dissonus?
In classical Latin, [ˈdɪs.sɔ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdis.so.nus].