verbthird conjugation, no passive, no supine stem
dēfervēscō
dēfervēscō (present infinitive dēfervēscere, perfect active dēferbuī or dēfervī)
Classical[deː.fɛrˈweːs.koː]Ecclesiastical[de.ferˈvɛs.ko]
Meaning
- to cease boiling or raging
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēfervēscō | dēfervēscēbam | dēfervēscam | dēferbuī dēfervī | dēferbueram dēferveram | dēferbuerō dēferverō |
| 2nd sg. | dēfervēscis | dēfervēscēbās | dēfervēscēs | dēferbuistī dēfervistī | dēferbuerās dēferverās | dēferbueris dēferveris |
| 3rd sg. | dēfervēscit | dēfervēscēbat | dēfervēscet | dēferbuit dēfervit | dēferbuerat dēferverat | dēferbuerit dēferverit |
| 1st pl. | dēfervēscimus | dēfervēscēbāmus | dēfervēscēmus | dēferbuimus dēfervimus | dēferbuerāmus dēferverāmus | dēferbuerimus dēferverimus |
| 2nd pl. | dēfervēscitis | dēfervēscēbātis | dēfervēscētis | dēferbuistis dēfervistis | dēferbuerātis dēferverātis | dēferbueritis dēferveritis |
| 3rd pl. | dēfervēscunt | dēfervēscēbant | dēfervēscent | dēferbuērunt dēferbuēre, dēfervērunt, dēfervēre | dēferbuerant dēferverant | dēferbuerint dēferverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēfervēscam | dēfervēscerem | dēferbuerim dēferverim | dēferbuissem dēfervissem |
| 2nd sg. | dēfervēscās | dēfervēscerēs | dēferbuerīs dēferverīs | dēferbuissēs dēfervissēs |
| 3rd sg. | dēfervēscat | dēfervēsceret | dēferbuerit dēferverit | dēferbuisset dēfervisset |
| 1st pl. | dēfervēscāmus | dēfervēscerēmus | dēferbuerīmus dēferverīmus | dēferbuissēmus dēfervissēmus |
| 2nd pl. | dēfervēscātis | dēfervēscerētis | dēferbuerītis dēferverītis | dēferbuissētis dēfervissētis |
| 3rd pl. | dēfervēscant | dēfervēscerent | dēferbuerint dēferverint | dēferbuissent dēfervissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēfervēsce | — |
| pres. 2nd pl. | dēfervēscite | — |
| fut. 2nd sg. | dēfervēscitō | — |
| fut. 3rd sg. | dēfervēscitō | — |
| fut. 2nd pl. | dēfervēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | dēfervēscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēfervēscere | — |
| perfect infinitive | dēferbuisse dēfervisse | — |
| present participle | dēfervēscēns | — |
gerunddēfervēscendī, dēfervēscendō, dēfervēscendum
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- adulescentia deferbuit
- the fires of youth have cooled.
- ira defervescit (Tusc. 4. 36. 78)
- his anger cools.
- cupiditates deferbuerunt (Cael. 18. 43)
- the passions have cooled down.
dē-fervesco, fervi and ferbui (defervi, Ter. Ad. 1, 2, 72; Cic. Clu. 39, 108; id. Or. 30, 107; Cato R. R. 96, 1; Plin. Ep. 9, 16, 2 al.:
I.
deferbui, Cic. Cael. 18, 43; 31, 77; Col. 12, 20, 2 et saep.), 3, v. n. (post-Aug.), to cease boiling, leave off raging. I. Lit.:
ubi lupinus deferverit, Cato R. R. 96: aestus, Varr. R. R. 2, 2, 11: dum musteus fructus defervescat, Col. 9, 15 fin.; cf.: deferbuit mustum, id. 12, 38, 3; 12, 20, 2: ubi caelum enituit et deferbuit mare, Gell. 19, 1, 7.—II. Trop.
A. Of the fire of passion, to cease raging, to cool down, to be allayed, assuaged (a favorite expression of Cic.;
elsewh. rare): ut ulciscendi vim differant in tempus aliud, dum defervescat ira: defervescere autem certe significat ardorem animi invita ratione excitatum, Cic. Tusc. 4, 36 fin.: sperabam jam defervisse adolescentiam, Ter. Ad. 1, 2, 72; cf.: cum adolescentiae cupiditates defervissent, Cic. Cael. 18, 43; id. Or. 30, 107: quasi deferverat oratio, id. Brut. 91 fin.: hominum studia defervisse, id. Clu. 39: dum defervescat haec gratulatio, id. Fam. 9, 2, 4; Plin. Ep. 9, 13, 4: regis indignatio deferbuerat, Vulg. Esth. 2, 1.—B. (Fig. from the fermenting of wine.) To become clarified, clear:
novi versiculi ut primum videbuntur defervisse, Plin. Ep. 9, 16 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dē-fervēscō fervī and ferbuī, —, ere,
to cease raging, cool down, be allayed, be assuaged: dum defervescat ira: Sperabam iam defervisse adulescentiam, T.: cum cupiditates deferbuissent: quasi deferverat oratio.
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēfervēscō
Latin dē- Latin fervēscō Latin dēfervēscō From dē- + fervēscō.
Descendants
- Englishdefervesce