adjectivefirst/second-declension adjective
contrītus
contrītus (feminine contrīta, neuter contrītum)
Classical[kɔnˈtriː.tʊs]Ecclesiastical[konˈtriː.tus]
Meaning
- adjectivecontrite; penitent
- adjectivetrite, hackneyed
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contrītus | contrīta | contrītum |
| genitive | contrītī | contrītae | contrītī |
| dative | contrītō | contrītae | contrītō |
| accusative | contrītum | contrītam | contrītum |
| ablative | contrītō | contrītā | contrītō |
| vocative | contrīte | contrīta | contrītum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contrītī | contrītae | contrīta |
| genitive | contrītōrum | contrītārum | contrītōrum |
| dative | contrītīs | contrītīs | contrītīs |
| accusative | contrītōs | contrītās | contrīta |
| ablative | contrītīs | contrītīs | contrītīs |
| vocative | contrītī | contrītae | contrīta |
contrītus, a, um, Part. and P. a., from contero.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
contrītus adj.
P. of contero, worn out, trite, common: praecepta: proverbium vetustate. — Worthless: praemium.
Origins
Perfect passive participle of conterō.
Descendants
- Catalancontrit
- Frenchcontrit
- Englishcontritefrom French contrit
- Italiancontrito
- Portuguesecontrito
- Spanishcontrito