noun · masculinethird declension
cōnsīderātor
cōnsīderātor m (genitive cōnsīderātōris)
Meaning
- one who considers or reflects
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnsīderātor | cōnsīderātōrēs |
| genitive | cōnsīderātōris | cōnsīderātōrum |
| dative | cōnsīderātōrī | cōnsīderātōribus |
| accusative | cōnsīderātōrem | cōnsīderātōrēs |
| ablative | cōnsīderātōre | cōnsīderātōribus |
| vocative | cōnsīderātor | cōnsīderātōrēs |
consīdĕrātor, ōris, m. id.,
I. one who considers, reflects (post-class., and very rare); transl. of the Gr. σκεπτικός, a sceptic, Gell. 11, 5, 2; Aug. Tract. ap. Joann. fin.