LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

condulcō

condulcō (present infinitive condulcāre, perfect active condulcāvī, supine condulcātum)
Classical[kɔnˈdʊɫ.koː]Ecclesiastical[konˈdul.ko]

Meaning

  1. transitiveto sweeten

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.condulcōcondulcābamcondulcābōcondulcāvīcondulcāveramcondulcāverō
condulcārō
2nd sg.condulcāscondulcābāscondulcābiscondulcāvistī
condulcāstī
condulcāverās
condulcārās
condulcāveris
3rd sg.condulcatcondulcābatcondulcābitcondulcāvitcondulcāverat
condulcārat
condulcāverit
condulcārit
1st pl.condulcāmuscondulcābāmuscondulcābimuscondulcāvimuscondulcāverāmuscondulcāverimus
condulcārimus
2nd pl.condulcātiscondulcābātiscondulcābitiscondulcāvistis
condulcāstis
condulcāverātis
condulcārātis
condulcāveritis
condulcāritis
3rd pl.condulcantcondulcābantcondulcābuntcondulcāvērunt
condulcāvēre, condulcārunt
condulcāverant
condulcārant
condulcāverint
condulcārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.condulcemcondulcāremcondulcāverim
condulcārim
condulcāvissem
condulcāssem
2nd sg.condulcēscondulcārēscondulcāverīscondulcāvissēs
condulcāssēs
3rd sg.condulcetcondulcāretcondulcāverit
condulcārit
condulcāvisset
condulcāsset
1st pl.condulcēmuscondulcārēmuscondulcāverīmus
condulcārīmus
condulcāvissēmus
condulcāssēmus
2nd pl.condulcētiscondulcārētiscondulcāverītis
condulcārītis
condulcāvissētis
condulcāssētis
3rd pl.condulcentcondulcārentcondulcāverint
condulcārint
condulcāvissent
condulcāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.condulcorcondulcābarcondulcābor
2nd sg.condulcāris
condulcāre
condulcābāris
condulcābāre
condulcāberis
condulcābere
3rd sg.condulcāturcondulcābāturcondulcābitur
1st pl.condulcāmurcondulcābāmurcondulcābimur
2nd pl.condulcāminīcondulcābāminīcondulcābiminī
3rd pl.condulcanturcondulcābanturcondulcābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.condulcercondulcārer
2nd sg.condulcēris
condulcēre
condulcārēris
condulcārēre
3rd sg.condulcēturcondulcārētur
1st pl.condulcēmurcondulcārēmur
2nd pl.condulcēminīcondulcārēminī
3rd pl.condulcenturcondulcārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.condulcācondulcāre
pres. 2nd pl.condulcātecondulcāminī
fut. 2nd sg.condulcātōcondulcātor
fut. 3rd sg.condulcātōcondulcātor
fut. 2nd pl.condulcātōte—
fut. 3rd pl.condulcantōcondulcantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecondulcārecondulcārī
perfect infinitivecondulcāvisse
condulcāsse
condulcātum esse
future infinitivecondulcātūrum essecondulcātum īrī
present participlecondulcāns—
perfect participle—condulcātus
condulcāta, condulcātā, condulcātae, condulcātam, condulcātārum, condulcātās, condulcātī, condulcātōrum, condulcātōs
future participlecondulcātūrus
condulcātūra, condulcātūrā, condulcātūrae, condulcātūram, condulcātūrārum, condulcātūrās, condulcātūre, condulcātūrī, condulcātūrīs, condulcātūrō, condulcātūrōrum, condulcātūrōs, condulcātūrum
condulcandus
condulcanda, condulcandā, condulcandae, condulcandam, condulcandārum, condulcandās, condulcande, condulcandīs, condulcandōrum, condulcandōs
gerundcondulcandī, condulcandō, condulcandumsupinecondulcātum, condulcātū

con-dulco, āre,
I. v. a., to sweeten, Vulg. Ecclus. 27, 26; 40, 18.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincondulcō

Latin dulcō Latin condulcō From con- (“with”) + dulcō (“sweeten”).

Quick answers

What does condulcō mean in Latin?
condulcō, a verb, means “to sweeten”.
What are the principal parts of condulcō?
condulcō, condulcāre, condulcāvī, condulcātum (first conjugation).
How do you pronounce condulcō?
In classical Latin, [kɔnˈdʊɫ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈdul.ko].
Where does condulcō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin condulcō.