LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

caudātus

caudātus (feminine caudāta, neuter caudātum)
Classical[kau̯ˈdaː.tʊs]Ecclesiastical[kau̯ˈdaː.tus]

Meaning

  1. Medieval Latinadjectivetailed, caudate (having or provided with a tail)
  2. Medieval Latinadjectivelengthened, extended, elongated

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecaudātuscaudātacaudātum
genitivecaudātīcaudātaecaudātī
dativecaudātōcaudātaecaudātō
accusativecaudātumcaudātamcaudātum
ablativecaudātōcaudātācaudātō
vocativecaudātecaudātacaudātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecaudātīcaudātaecaudāta
genitivecaudātōrumcaudātārumcaudātōrum
dativecaudātīscaudātīscaudātīs
accusativecaudātōscaudātāscaudāta
ablativecaudātīscaudātīscaudātīs
vocativecaudātīcaudātaecaudāta

Origins

Attested since at least the mid-12th century; formed as: cauda (“tail”) + -ātus (suffix forming adjectives from nouns).

Descendants
  • Frenchcaudé
  • Italiancodato
  • Italiancaudato
  • Englishcaudate

Quick answers

What does caudātus mean in Latin?
caudātus, a adjective, means “tailed, caudate (having or provided with a tail); lengthened, extended, elongated”.
How do you pronounce caudātus?
In classical Latin, [kau̯ˈdaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kau̯ˈdaː.tus].