LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

catulus

catulus m (genitive catulī, feminine catula)
Classical[ˈka.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈkaː.tu.lus]

Meaning

  1. masculinewhelp
  2. masculineyoung dog, puppy, young wolf
  3. masculineiron fetter

Declension

declension
formsingularplural
nominativecatuluscatulī
genitivecatulīcatulōrum
dativecatulōcatulīs
accusativecatulumcatulōs
ablativecatulōcatulīs
vocativecatulecatulī

cătŭlus, i, m. dim. 2. catus,
I. the young of animals, a whelp; cf. Non. p. 457, 8 sq.
I. In gen., of swine, Plaut. Truc. 2, 2, 13; of a panther, Lucr. 5, 1036; of a lion, Verg. G. 3, 245; Hor. C. 3, 20, 2; Ov. M. 13, 547; of a tiger, Plin. 8, 4, 5, § 10; of a cat, Phaedr. 2, 4, 24; of a wolf, Verg. A. 2, 357; of a bear, Ov. M. 13, 836; 15, 379; of a serpent, Verg. G. 3, 438 al.; cf. in gen.: catulos ferae Celent inultae, Hor. C. 3, 3, 41.—
II. Esp., a young dog, a puppy (in this sense regarded by the ancients as dim. of canis, Varr. L. L. 9, § 74 Müll.; cf. id. ib. 5, § 99 ib.): omnia in perfectis et maturis esse meliora, ut in equo quam in equulo, in cane quam in catulo, Cic. N. D. 2, 14, 38: catulo meo Subblanditur, Plaut. As. 1, 3, 321; Lucr. 4, 997; 5, 1067; Verg. E. 1, 23; id. G. 3, 405; Plin. 29, 4, 14, § 57 et saep.—
b. Prov.: aliter catuli longe olent, aliter sues, Plaut. Ep. 4, 2, 9.—
III. A kind of fetter (cf. canis), Lucil. ap. Non. p. 36, 26; cf. Paul. ex Fest. p. 45 Müll.
Cătŭlus, i, m.,
I. a cognomen in the gens Lutatia; v. Lutatius.

Origins

From Proto-Italic *katelos (“cub”), with parallel in Umbrian 𐌊𐌀𐌕𐌄𐌋 (katel, “a sacrificial animal”, nom. sg.). Despite IE cognates such as Old Irish cadla (“goat”), Middle High German hatele (“goat”), Old Norse haðna (“young goat”), Serbo-Croatian kot (“(time of) having young, litter, breed”), dial. Polish kót (“place where forest animals young”), Russian око́т (okót, “lambing time, litter”), De Vaan (2008) doubts a Proto-Indo-European origin. Sense 3 is likely a semantic loan from Ancient Greek σκύλαξ (skúlax).

Descendants
  • Spanishcacho
  • Spanishcachorro
  • Italiancacchio
  • Italiancucciolo
  • Portuguesecachorro
  • Sardiniangiagaru
  • Asturiancachorru
  • Corsicanghjacaru

Quick answers

What does catulus mean in Latin?
catulus, a noun, means “whelp; young dog, puppy, young wolf; iron fetter”.
What is the genitive of catulus?
The genitive singular is catulī. catulus is masculine, second declension.
How do you pronounce catulus?
In classical Latin, [ˈka.tʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkaː.tu.lus].