noun · masculinesecond declension
catulaster
catulaster m (genitive catulastrī)
Classical[ka.tʊˈɫas.tɛr]Ecclesiastical[ka.tuˈlas.ter]
Meaning
- masculineboy, lad, stripling
- masculineyoung man
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | catulaster | catulastrī |
| genitive | catulastrī | catulastrōrum |
| dative | catulastrō | catulastrīs |
| accusative | catulastrum | catulastrōs |
| ablative | catulastrō | catulastrīs |
| vocative | catulaster | catulastrī |
cătŭlaster, v. catlaster.
Origins
- Proto-Italic*katelos
- Latincatulaster
Latin -aster Latin catulaster From catul(us) (“whelp”) + -aster (“expressing incomplete resemblance”).