verbfourth conjugation
banniō
banniō (present infinitive bannīre, perfect active bannīvī, supine bannītum)
Meaning
- EarlyMedieval Latinto summon
- EarlyMedieval Latinto require, compel
- EarlyMedieval Latinto order
- EarlyMedieval Latinto confirm
- EarlyMedieval Latinto ban
- EarlyMedieval Latinto banish, excommunicate
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | banniō | banniēbam | banniam | banniī | bannieram | bannierō |
| 2nd sg. | bannīs | banniēbās | banniēs | banniistī | bannierās | bannieris |
| 3rd sg. | bannit | banniēbat | banniet | banniit | bannierat | bannierit |
| 1st pl. | bannīmus | banniēbāmus | banniēmus | banniimus | bannierāmus | bannierimus |
| 2nd pl. | bannītis | banniēbātis | banniētis | banniistis | bannierātis | bannieritis |
| 3rd pl. | banniunt | banniēbant | bannient | banniērunt banniēre | bannierant | bannierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | banniam | bannīrem | bannierim | banniissem |
| 2nd sg. | banniās | bannīrēs | bannierīs | banniissēs |
| 3rd sg. | banniat | bannīret | bannierit | banniisset |
| 1st pl. | banniāmus | bannīrēmus | bannierīmus | banniissēmus |
| 2nd pl. | banniātis | bannīrētis | bannierītis | banniissētis |
| 3rd pl. | banniant | bannīrent | bannierint | banniissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | bannior | banniēbar | banniar |
| 2nd sg. | bannīris bannīre | banniēbāris banniēbāre | banniēris banniēre |
| 3rd sg. | bannītur | banniēbātur | banniētur |
| 1st pl. | bannīmur | banniēbāmur | banniēmur |
| 2nd pl. | bannīminī | banniēbāminī | banniēminī |
| 3rd pl. | banniuntur | banniēbantur | bannientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | banniar | bannīrer |
| 2nd sg. | banniāris banniāre | bannīrēris bannīrēre |
| 3rd sg. | banniātur | bannīrētur |
| 1st pl. | banniāmur | bannīrēmur |
| 2nd pl. | banniāminī | bannīrēminī |
| 3rd pl. | banniantur | bannīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | bannī | bannīre |
| pres. 2nd pl. | bannīte | bannīminī |
| fut. 2nd sg. | bannītō | bannītor |
| fut. 3rd sg. | bannītō | bannītor |
| fut. 2nd pl. | bannītōte | — |
| fut. 3rd pl. | banniuntō | banniuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | bannīre | bannīrī |
| perfect infinitive | banniisse | bannītum esse |
| future infinitive | bannītūrum esse | bannītum īrī |
| present participle | banniēns | — |
| perfect participle | — | bannītus |
| future participle | bannītūrus | banniendus banniundus |
gerundbanniendī, banniendō, banniendumsupinebannītum, bannītū
Origins
Borrowed from Frankish *bannijan (“proclaim, order, summon, ban”). Early attestations include the Lex Ribuaria and Fredegarius. The form with /d/ shows contamination with Gothic 𐌱𐌰𐌽𐌳𐍅𐌾𐌰𐌽 (bandwjan, “signal”).
Descendants
- Italianbannire
- Italianbandire
- Spanishbandirfrom Italian bandire
- Old Frenchbanir
- Sicilianvannijari
- Old Catalanbandir
- Old Occitanbandir