LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

baiulus

baiulus m (genitive baiulī)
Classical[ˈbaj.jʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈbaː.ju.lus]

Meaning

  1. masculinea carrier: a porter
  2. masculinea manager: a steward or (Medieval Latin) bailiff
  3. masculinean administrator

Declension

declension
formsingularplural
nominativebaiulusbaiulī
genitivebaiulībaiulōrum
dativebaiulōbaiulīs
accusativebaiulumbaiulōs
ablativebaiulōbaiulīs
vocativebaiulebaiulī

bājŭlus, i, m. kindr. with φέρω, fero; Engl. bear; and with Germ. Bahre, Bürde; cf. Doed. Syn. I. p. 151, and bajulo,
I. he who bears burdens (for pay), a porter, carrier, day-laborer, βαστακτής: quod genus Graeci ἀχθοφόρους vocant, Latine bajulos appellamus, Gell. 5, 3, 1: bajulos dicebant antiqui, quos nunc dicimus operarios, Paul. ex Fest. p. 35 Müll.; Plaut. Poen. 5, 6, 17; Caecil. ap. Cic. de Or. 2, 10, 40: utrum de bonis est quaerendum, quid bajuli atque operarii, an quid homines doctissimi senserint? Cic. Par. 3, 2; so id. Brut. 73, 257: litterarum bajulus, Symm. Ep. 5, 7; Hier. Ep. 15 ad Damas. 5: stercorum, Firm. Math. 8, 20.—
II. Esp., in late Lat.,
A. A bearer at a funeral, Amm. 14, 7, 17; Sid. Ep. 3, 12; Aug. Ep. 19 ad Hier. 2; cf.: vespillones dicti sunt bajuli, Fulg. Expos. Serm. p. 558. —
B. A letter-carrier, Hier. Ep. 6 ad Julian. 1; Cod. Th. 2, 27, 1, § 2; cf.: boni nuntii, Vulg. 2 Reg. 18, 22.

Origins

Unknown. Likely from a non-Indo-European substrate source, via employment of foreign workers, though per De Vaan it could have been borrowed through Germanic (compare *pakkô (“pack”)) or Proto-Celtic *baskis (“bundle”).

Descendants
  • Spanishbailefrom Aragonese baile
  • Italianbaggiolo
  • Italianbaglio
  • Italianbaiulo
  • Catalanbatllefrom Old Occitan baile
  • Catalanbatlefrom Old Occitan baile
  • Occitanbailefrom Old Occitan baile
  • Englishbailofrom Old Occitan baile
  • Englishbaylofrom Old Occitan baile
  • EnglishBailofrom Old Occitan baile

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does baiulus mean in Latin?
baiulus, a noun, means “a carrier: a porter”.
What is the genitive of baiulus?
The genitive singular is baiulī. baiulus is masculine, second declension.
How do you pronounce baiulus?
In classical Latin, [ˈbaj.jʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈbaː.ju.lus].