LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

baiulō

baiulō (present infinitive baiulāre, perfect active baiulāvī, supine baiulātum)
Classical[ˈbaj.jʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈbaː.ju.lo]

Meaning

  1. to carry a burden

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Ferre · Portare · Bajulare · Gerere

1. Ferre means, like φέρειν, to carry any thing portable from one place to another; portare and bajulare, like βαστάζειν, to carry a load; portare (from πορίζειν), for one’s self, or for others; bajulare, as a porter. In Cæs. B. G. i. 16. Ædui frumentum . . . . conferri, comportari, adesse dicere; conferre refers to the delivery and the contribution from several subjects to the authorities of the place; comportare, the delivery of these contributions by the authorities of the place to Cæsar. 2. Ferre, portare, and bajulare, express only an exterior relation, that of the carrier to his load, whereas gerere (ἀγείρειν) gestare, like φόρειν, an interior relation, that of the possessor to his property. As, then, bellum ferre means only either inferre bellum or tolerare, so bellum gerere has a synonymous meaning with habere, and is applicable only to the whole people, or to their sovereign, who resolved upon the war, and is in a state of war; but not to the army fighting, nor to the commander who is commissioned to conduct the war. Bellum geret populus Romanus, administrat consul, capessit miles. (i. 150.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.baiulōbaiulābambaiulābōbaiulāvībaiulāverambaiulāverō
bāiulārō
2nd sg.baiulāsbaiulābāsbaiulābisbaiulāvistī
bāiulāstī
baiulāverās
bāiulārās
baiulāveris
3rd sg.baiulatbaiulābatbaiulābitbaiulāvitbaiulāverat
bāiulārat
baiulāverit
bāiulārit
1st pl.baiulāmusbaiulābāmusbaiulābimusbaiulāvimusbaiulāverāmusbaiulāverimus
bāiulārimus
2nd pl.baiulātisbaiulābātisbaiulābitisbaiulāvistis
bāiulāstis
baiulāverātis
bāiulārātis
baiulāveritis
bāiulāritis
3rd pl.baiulantbaiulābantbaiulābuntbaiulāvērunt
baiulāvēre, bāiulārunt
baiulāverant
bāiulārant
baiulāverint
bāiulārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.baiulembaiulārembaiulāverim
bāiulārim
baiulāvissem
bāiulāssem
2nd sg.baiulēsbaiulārēsbaiulāverīsbaiulāvissēs
bāiulāssēs
3rd sg.baiuletbaiulāretbaiulāverit
bāiulārit
baiulāvisset
bāiulāsset
1st pl.baiulēmusbaiulārēmusbaiulāverīmus
bāiulārīmus
baiulāvissēmus
bāiulāssēmus
2nd pl.baiulētisbaiulārētisbaiulāverītis
bāiulārītis
baiulāvissētis
bāiulāssētis
3rd pl.baiulentbaiulārentbaiulāverint
bāiulārint
baiulāvissent
bāiulāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.baiulorbaiulābarbaiulābor
2nd sg.baiulāris
baiulāre
baiulābāris
baiulābāre
baiulāberis
baiulābere
3rd sg.baiulāturbaiulābāturbaiulābitur
1st pl.baiulāmurbaiulābāmurbaiulābimur
2nd pl.baiulāminībaiulābāminībaiulābiminī
3rd pl.baiulanturbaiulābanturbaiulābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.baiulerbaiulārer
2nd sg.baiulēris
baiulēre
baiulārēris
baiulārēre
3rd sg.baiulēturbaiulārētur
1st pl.baiulēmurbaiulārēmur
2nd pl.baiulēminībaiulārēminī
3rd pl.baiulenturbaiulārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.baiulābaiulāre
pres. 2nd pl.baiulātebaiulāminī
fut. 2nd sg.baiulātōbaiulātor
fut. 3rd sg.baiulātōbaiulātor
fut. 2nd pl.baiulātōte—
fut. 3rd pl.baiulantōbaiulantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivebaiulārebaiulārī
perfect infinitivebaiulāvisse
bāiulāsse
baiulātum esse
future infinitivebaiulātūrum essebaiulātum īrī
present participlebaiulāns—
perfect participle—baiulātus
bāiulāta, bāiulātā, bāiulātae, bāiulātam, bāiulātārum, bāiulātās, bāiulātī, bāiulātōrum, bāiulātōs
future participlebaiulātūrus
bāiulātūra, bāiulātūrā, bāiulātūrae, bāiulātūram, bāiulātūrārum, bāiulātūrās, bāiulātūre, bāiulātūrī, bāiulātūrīs, bāiulātūrō, bāiulātūrōrum, bāiulātūrōs, bāiulātūrum
baiulandus
bāiulanda, bāiulandā, bāiulandae, bāiulandam, bāiulandārum, bāiulandās, bāiulande, bāiulandīs, bāiulandōrum, bāiulandōs
gerundbaiulandī, baiulandō, baiulandumsupinebaiulātum, baiulātū

bājŭlo, āre, v. a. bajulus,
I. to carry a burden, to bear something heavy, βαστάξω (mostly ante-and post-class.): ferri proprie dicimus quae quis suo corpore bajulat, portari ea, quae quis in jumento secum ducit, agi ea, quae animalia sunt, Dig. 50, 16, 235; Non. p. 79, 9; Plaut. As. 3, 3, 70; id. Merc. 3, 1, 10: asinus bajulans sarcinas, Phaedr. 4, 1, 5; Auct. ap. Quint. 6, 1, 47; Vulg. Marc. 14, 13.—
II. Trop.: adjectionem debiti alieni, Cod. Th. 5, 15, 3: crucem suam, Vulg. Luc. 14, 27.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin baiulō From baiulus (“one who bears burdens, porter, carrier”) + -ō.

Descendants
  • Englishbailfrom Old French baillier
  • Frenchbaillerfrom Old French baillier
  • Occitanbalhar
  • Portuguesebajular
  • Franco-Provençalbalyér
  • Champenoisbeillerfrom Old French baillier
  • Lorrainbeillerfrom Old French baillier
  • Normanbaillierfrom Old French baillier

Quick answers

What does baiulō mean in Latin?
baiulō, a verb, means “to carry a burden”.
What are the principal parts of baiulō?
baiulō, baiulāre, baiulāvī, baiulātum (first conjugation).
How do you pronounce baiulō?
In classical Latin, [ˈbaj.jʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈbaː.ju.lo].