verbfirst conjugation, deponent
architector
architector (present infinitive architectārī, perfect active architectātus sum)
Classical[ar.kʰɪˈtɛk.tɔr]Ecclesiastical[ar.kiˈtɛk.tor]
Meaning
- deponentto build, construct, make
- deponentfigurativelyto devise, invent, procure, plan
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | architector | architectābar | architectābor | — | — | — |
| 2nd sg. | architectāris architectāre | architectābāris architectābāre | architectāberis architectābere | — | — | — |
| 3rd sg. | architectātur | architectābātur | architectābitur | — | — | — |
| 1st pl. | architectāmur | architectābāmur | architectābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | architectāminī | architectābāminī | architectābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | architectantur | architectābantur | architectābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | architecter | architectārer | — | — |
| 2nd sg. | architectēris architectēre | architectārēris architectārēre | — | — |
| 3rd sg. | architectētur | architectārētur | — | — |
| 1st pl. | architectēmur | architectārēmur | — | — |
| 2nd pl. | architectēminī | architectārēminī | — | — |
| 3rd pl. | architectentur | architectārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | architectāre | — |
| pres. 2nd pl. | architectāminī | — |
| fut. 2nd sg. | architectātor | — |
| fut. 3rd sg. | architectātor | — |
| fut. 3rd pl. | architectantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | architectārī | — |
| perfect infinitive | architectātum esse | — |
| future infinitive | architectātūrum esse | — |
| present participle | architectāns | — |
| perfect participle | architectātus | — |
| future participle | architectātūrus | architectandus |
gerundarchitectandī, architectandō, architectandumsupinearchitectātum, architectātū
archĭtector, ātus, āri, v. dep. architectus.
I. Lit., to build, construct, make (rare): situm loci cujusdam ad suum arbitrium fabricari et architectari, Auct. ad Her. 3, 19, 32:
Olympium, Vitr. 7, praef. 17: cardines, id. 9, 4.—II. Trop., to devise, invent, procure:
voluptates, Cic. Fin. 2, 16, 52 (cf. id. ib. 1, 10, 32: Epicurus architectus beatae vitae).!*? Pass.: Aedes Martis architectata ab Hermodoro Salaminio, ἀρχιτεκτονευθεῖσα, Nep. ap. Prisc. p. 792 P.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
architector ātus, ārī, dep.
architectus, to build, construct, Her.—Fig., to devise, invent: voluptates.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂er-der.?
- Proto-Indo-European*h₂ergʰ-der.?
- Ancient Greek ἄρχω(árkhō)
- Ancient Greek ἀρχι-(arkhi-)
- Proto-Indo-European*teḱ-
- Proto-Indo-European*tetḱ-
- Proto-Indo-European*tétḱō
- Proto-Hellenic*téktōn
- Ancient Greek τέκτων(téktōn)
- Latinarchitector
Ancient Greek ἀρχιτέκτων (arkhitéktōn)bor. Latin architectus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin architector From architectus (“architect”) + -ō.