LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

architectus

architectus m (genitive architectī, feminine architecta)
Classical[ar.kʰɪˈtɛk.tʊs]Ecclesiastical[ar.kiˈtɛk.tus]

Meaning

  1. masculinearchitect, master builder
  2. masculinedesigner, inventor, author

In the readers how our graded readers gloss it

Declension

declension
formsingularplural
nominativearchitectusarchitectī
architectōrēs
genitivearchitectī
architectōris
architectōrum
dativearchitectō
architectōrī
architectīs
architectōribus
accusativearchitectum
architectōrem
architectōs
architectōrēs
ablativearchitectō
architectōre
architectīs
architectōribus
vocativearchitectearchitectī
architectōrēs

archĭtectus, i, m., = ἀρχιτέκτων (the usual form, while † archĭtecton, ŏnis, is rare).
I. Form architectus.
A. A master-builder, architect: fabri architectique, Plaut. Mil. 3, 3, 45: Philo architectus, Cic. de Or. 1, 14, 62; so id. Fam. 9, 2; Vitr. 1, 1; Plin. 34, 14, 42, § 148; Vulg. Eccli. 38, 28; ib. Isa. 3, 3; ib. 2 Macc. 2, 30: ut sapiens architectus, ib. 1 Cor. 3, 10 al.—
B. Trop., an inventor, deviser, contriver, author, maker: bene factis Juppiter architectus, Plaut. Am. prol. 45 ( = auctor atque opifex, Lambin.): inventor veritatis et quasi architectus beatae vitae Epicurus, Cic. Fin. 1, 10, 32 (cf. id. ib. 2, 16, 52: architectari voluptates): princeps atque architectus sceleris, id. Clu. 22: Stoici architecti paene verborum, id. Brut. 31, 118.—Hence, archĭtecta, ae, f., a female architect: natura architecta vis, Plin. 10, 71, 91, § 196.—
II. Form architecton.
A. A master-builder, architect, etc.: nam sibi laudavisse hasce ait architectonem, Nescio quem, esse aedificatas has sane bene, Plaut. Most. 3, 2, 73; Sen. Ep. 90; Sol. 32 fin.—
B. Trop., a master in cunning, a crafty man: me quoque dolis jam superat architectonem, Plaut. Poen. 5, 2, 150.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂er-der.?
  2. Proto-Indo-European*h₂ergʰ-der.?
  3. Ancient Greek ἄρχω(árkhō)
  4. Ancient Greek ἀρχι-(arkhi-)
  5. Proto-Indo-European*teḱ-
  6. Proto-Indo-European*tetḱ-
  7. Proto-Indo-European*tétḱō
  8. Proto-Hellenic*téktōn
  9. Ancient Greek τέκτων(téktōn)
  10. Latinarchitectus

Ancient Greek ἀρχιτέκτων (arkhitéktōn)bor. Latin architectus Borrowed from Ancient Greek ἀρχιτέκτων (arkhitéktōn).

Descendants
  • Catalanarquitecte
  • Frencharchitecte
  • Italianarchitetto
  • Occitanarquitècte
  • Portuguesearquiteto
  • Romanianarhitect
  • Spanisharquitecto
  • Friulianarchitet
  • Galicianarquitecto
  • Neapolitanarchetettofrom Italian architetto

Quick answers

What does architectus mean in Latin?
architectus, a noun, means “architect, master builder; designer, inventor, author”.
What is the genitive of architectus?
The genitive singular is architectī. architectus is masculine, second declension.
How do you pronounce architectus?
In classical Latin, [ar.kʰɪˈtɛk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ar.kiˈtɛk.tus].
Where does architectus come from?
Proto-Indo-European *h₂er-der.? → Proto-Indo-European *h₂ergʰ-der.? → Ancient Greek ἄρχω (árkhō) → Ancient Greek ἀρχι- (arkhi-) → Proto-Indo-European *teḱ- → Proto-Indo-European *tetḱ- → Proto-Indo-European *tétḱō → Proto-Hellenic *téktōn → Ancient Greek τέκτων (téktōn) → Latin architectus.