LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

aggravō

aggravō (present infinitive aggravāre, perfect active aggravāvī, supine aggravātum)
Classical[ˈaɡ.ɡra.woː]Ecclesiastical[ˈaɡ.ɡra.vo]

Meaning

  1. to add to or increase the weight of, make heavier, weigh down
  2. figurativelyto make worse or more dangerous, aggravate
  3. figurativelyto oppress, burden, annoy

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.aggravōaggravābamaggravābōaggravāvīaggravāveramaggravāverō
aggravārō
2nd sg.aggravāsaggravābāsaggravābisaggravāvistī
aggravāstī
aggravāverās
aggravārās
aggravāveris
3rd sg.aggravataggravābataggravābitaggravāvitaggravāverat
aggravārat
aggravāverit
aggravārit
1st pl.aggravāmusaggravābāmusaggravābimusaggravāvimusaggravāverāmusaggravāverimus
aggravārimus
2nd pl.aggravātisaggravābātisaggravābitisaggravāvistis
aggravāstis
aggravāverātis
aggravārātis
aggravāveritis
aggravāritis
3rd pl.aggravantaggravābantaggravābuntaggravāvērunt
aggravāvēre, aggravārunt
aggravāverant
aggravārant
aggravāverint
aggravārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.aggravemaggravāremaggravāverim
aggravārim
aggravāvissem
aggravāssem
2nd sg.aggravēsaggravārēsaggravāverīsaggravāvissēs
aggravāssēs
3rd sg.aggravetaggravāretaggravāverit
aggravārit
aggravāvisset
aggravāsset
1st pl.aggravēmusaggravārēmusaggravāverīmus
aggravārīmus
aggravāvissēmus
aggravāssēmus
2nd pl.aggravētisaggravārētisaggravāverītis
aggravārītis
aggravāvissētis
aggravāssētis
3rd pl.aggraventaggravārentaggravāverint
aggravārint
aggravāvissent
aggravāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.aggravoraggravābaraggravābor
2nd sg.aggravāris
aggravāre
aggravābāris
aggravābāre
aggravāberis
aggravābere
3rd sg.aggravāturaggravābāturaggravābitur
1st pl.aggravāmuraggravābāmuraggravābimur
2nd pl.aggravāminīaggravābāminīaggravābiminī
3rd pl.aggravanturaggravābanturaggravābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.aggraveraggravārer
2nd sg.aggravēris
aggravēre
aggravārēris
aggravārēre
3rd sg.aggravēturaggravārētur
1st pl.aggravēmuraggravārēmur
2nd pl.aggravēminīaggravārēminī
3rd pl.aggraventuraggravārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.aggravāaggravāre
pres. 2nd pl.aggravāteaggravāminī
fut. 2nd sg.aggravātōaggravātor
fut. 3rd sg.aggravātōaggravātor
fut. 2nd pl.aggravātōte—
fut. 3rd pl.aggravantōaggravantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveaggravāreaggravārī
perfect infinitiveaggravāvisse
aggravāsse
aggravātum esse
future infinitiveaggravātūrum esseaggravātum īrī
present participleaggravāns—
perfect participle—aggravātus
aggravāta, aggravātā, aggravātae, aggravātam, aggravātārum, aggravātās, aggravātī, aggravātōrum, aggravātōs
future participleaggravātūrus
aggravātūra, aggravātūrā, aggravātūrae, aggravātūram, aggravātūrārum, aggravātūrās, aggravātūre, aggravātūrī, aggravātūrīs, aggravātūrō, aggravātūrōrum, aggravātūrōs, aggravātūrum
aggravandus
aggravanda, aggravandā, aggravandae, aggravandam, aggravandārum, aggravandās, aggravande, aggravandīs, aggravandōrum, aggravandōs
gerundaggravandī, aggravandō, aggravandumsupineaggravātum, aggravātū

ag-grăvo (adg-), āvi, ātum, 1, v. a. (first used in the Aug. per., and only in prose writers; perh. formed by Livy, who uses it very often),
I. to add to the weight of, to make heavier.
I. Lit.: adgravatur pondus, Plin. 18, 12, 30, § 117: adgravavit jugum nostrum, Vulg. 3 Reg. 12, 10: compedem meum, ib. Thren. 3, 7.—
II. Fig.
A. In gen., to make worse or more dangerous, to aggravate: quo (bello) si adgravatae res essent, Liv. 4, 12: odor adgravans capita, Plin. 12, 17, 40, § 79: ictus, id. 28, 4, 7, § 37: vulnera, id. 28, 3, 6, § 31: dolorem, Curt. 8, 10: proelium, Vulg. 1 Par. 10, 3: quare aggravatis corda vestra? i. e. harden, ib. 1 Reg. 6, 6.—
B. Esp., to oppress, to burden, annoy, incommode: sine ope hostis, quae adgravaret, Liv. 44, 7 fin.: morbo adgravante (eum), Suet. Caes. 1: beneficia rationes nostras adgravatura, Sen. Ben. 4, 13: argumenta, quae per se nihil reum adgravare videantur, appear to be without weight, Quint. 5, 7, 18.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinaggravō

Proto-Indo-European *gʷreh₂- Proto-Indo-European *-us Proto-Indo-European *gʷréh₂us Proto-Italic *gʷraus Latin gravis Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin gravō Latin aggravō From ad- + gravō (“weigh down; oppress”).

Descendants
  • Englishaggravate
  • Englishaggrieve
  • Frenchaggraver
  • Italianaggravare
  • Portugueseagravar
  • Spanishagravar

Quick answers

What does aggravō mean in Latin?
aggravō, a verb, means “to add to or increase the weight of, make heavier, weigh down; to make worse or more dangerous, aggravate; to oppress, burden, annoy”.
What are the principal parts of aggravō?
aggravō, aggravāre, aggravāvī, aggravātum (first conjugation).
How do you pronounce aggravō?
In classical Latin, [ˈaɡ.ɡra.woː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaɡ.ɡra.vo].
Where does aggravō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin aggravō.