verbfirst conjugation
accommodō
accommodō (present infinitive accommodāre, perfect active accommodāvī, supine accommodātum)
Classical[akˈkɔm.mɔ.doː]Ecclesiastical[akˈkɔm.mo.do]
Meaning
- to fit or adapt something to something else, lay, put or hang on, attach; prepare (for a use), provide
- to adjust, adapt or accommodate to; bring someone or something to something, apply
- to support, conform to, comply or side with
In the readers how our graded readers gloss it
fit on, attach
accommodō -āre — in De Bello Gallico II
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | accommodō | accommodābam | accommodābō | accommodāvī | accommodāveram | accommodāverō accommodārō |
| 2nd sg. | accommodās | accommodābās | accommodābis | accommodāvistī accommodāstī | accommodāverās accommodārās | accommodāveris |
| 3rd sg. | accommodat | accommodābat | accommodābit | accommodāvit | accommodāverat accommodārat | accommodāverit accommodārit |
| 1st pl. | accommodāmus | accommodābāmus | accommodābimus | accommodāvimus | accommodāverāmus | accommodāverimus accommodārimus |
| 2nd pl. | accommodātis | accommodābātis | accommodābitis | accommodāvistis accommodāstis | accommodāverātis accommodārātis | accommodāveritis accommodāritis |
| 3rd pl. | accommodant | accommodābant | accommodābunt | accommodāvērunt accommodāvēre, accommodārunt | accommodāverant accommodārant | accommodāverint accommodārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | accommodem | accommodārem | accommodāverim accommodārim | accommodāvissem accommodāssem |
| 2nd sg. | accommodēs | accommodārēs | accommodāverīs | accommodāvissēs accommodāssēs |
| 3rd sg. | accommodet | accommodāret | accommodāverit accommodārit | accommodāvisset accommodāsset |
| 1st pl. | accommodēmus | accommodārēmus | accommodāverīmus accommodārīmus | accommodāvissēmus accommodāssēmus |
| 2nd pl. | accommodētis | accommodārētis | accommodāverītis accommodārītis | accommodāvissētis accommodāssētis |
| 3rd pl. | accommodent | accommodārent | accommodāverint accommodārint | accommodāvissent accommodāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | accommodor | accommodābar | accommodābor |
| 2nd sg. | accommodāris accommodāre | accommodābāris accommodābāre | accommodāberis accommodābere |
| 3rd sg. | accommodātur | accommodābātur | accommodābitur |
| 1st pl. | accommodāmur | accommodābāmur | accommodābimur |
| 2nd pl. | accommodāminī | accommodābāminī | accommodābiminī |
| 3rd pl. | accommodantur | accommodābantur | accommodābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | accommoder | accommodārer |
| 2nd sg. | accommodēris accommodēre | accommodārēris accommodārēre |
| 3rd sg. | accommodētur | accommodārētur |
| 1st pl. | accommodēmur | accommodārēmur |
| 2nd pl. | accommodēminī | accommodārēminī |
| 3rd pl. | accommodentur | accommodārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | accommodā | accommodāre |
| pres. 2nd pl. | accommodāte | accommodāminī |
| fut. 2nd sg. | accommodātō | accommodātor |
| fut. 3rd sg. | accommodātō | accommodātor |
| fut. 2nd pl. | accommodātōte | — |
| fut. 3rd pl. | accommodantō | accommodantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | accommodāre | accommodārī |
| perfect infinitive | accommodāvisse accommodāsse | accommodātum esse |
| future infinitive | accommodātūrum esse | accommodātum īrī |
| present participle | accommodāns | — |
| perfect participle | — | accommodātus |
| future participle | accommodātūrus accommodātūra, accommodātūrā, accommodātūrae, accommodātūram, accommodātūrārum, accommodātūrās, accommodātūre, accommodātūrī, accommodātūrīs, accommodātūrō, accommodātūrōrum, accommodātūrōs, accommodātūrum | accommodandus accommodanda, accommodandā, accommodandae, accommodandam, accommodandārum, accommodandās, accommodande, accommodandīs, accommodandōrum, accommodandōs |
gerundaccommodandī, accommodandō, accommodandumsupineaccommodātum, accommodātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- accommodate ad persuadendum dicere
- to be a persuasive speaker.
- ad rationis praecepta accommodare aliquid
- to treat with scientific exactness; to classify.
- se conformare, se accommodare ad alicuius voluntatem
- to accomodate oneself to another's wishes.
- ad intellegentiam communem or popularem accommodare aliquid
- to accommodate something to the standard of the popular intelligence.
- totum se fingere et accommodare ad alicuius arbitrium et nutum
- to be at the beck and call of another; to be his creature.
- ad vulgarem sensum or ad communem opinionem orationem accommodare (Off. 2. 10. 35)
- to express oneself in popular language.
ac-commŏdo, āvi, ātum (better, adc.), 1, v. a.,
I. to fit or adapt one thing to another, to lay, put, or hang on (in good prose, esp. in Cic., very freq.), constr. with ad, dat., or absol.
I. Lit.:
coronam sibi ad caput, Cic. de Or. 2, 61, 250: clupeum ad dorsum, Plaut. Trin. 3, 2, 93: gladium dextrae, Lucil. ap. Cic. Tusc. 4, 21, 48; so, hastam dextrae, Sil. 5, 146: calauticam capiti, Cic. Fragm. Or. in Clod. 5; so, lateri ensem, Verg. A. 2, 393; absol.: insignia, Caes. B. G. 2, 21, 5.— B. In gen., to prepare for any use:
Arabus lapis dentifriciis adcommodatur crematus, Plin. 36, 21, 41, § 153.II. Trop., to adjust or adapt to, to accommodate to:
meum consilium adcommodabo ad tuum, Cic. Fam. 9, 7; so id. Att. 10, 7; 12, 32; id. Leg. 3, 2 al.—Hence, with se, to adapt one's self to another's opinion, wishes, etc., to conform to, to comply with: omnes qui probari volunt, ad eorum qui audiunt arbitrium et nutum totos se fingunt et adcommodant, Cic. Or. 8, 24: alicui de aliqua re, to be compliant to one in any thing: peto a te ... ut ei de habitatione adcommodes, id. Fam. 13, 2. —B. In gen., to bring a person or thing to something, to apply:
testes ad crimen, Cic. Verr. 1, 18, 55: vim ad eloquentiam, id. Or. 7: curam pratis, etc., to apply, Quint. 1, 12, 7: nonnullam operam his studiis, id. 1, 10, 15; cf. 1, 8, 19: verba alicui (equival. to dare), id. 6, 1, 27; cf. 11, 1, 39 al.: intentionem his, Plin. Ep. 2, 5, 2 al.— Hence, with se (in a more general sense than above), to apply or devote one's self to, to undertake: se ad rem publicam et ad res magnas gerendas, Cic. Off. 1, 21; of property, to lend it to one for use: si quid iste suorum aedilibus adcommodavit, Cic. Verr. 2, 4, 57.—Hence, accommŏdātus, a, um, P. a., fitted or adapted to, suitable, conformable, or appropriate to (only in prose; in poetry, accommodus is used), with ad or dat.: puppes ad magnitudinem fluctuum adcommodatae, Caes. B. G. 3, 13: oratio ad persuadendum adcommodata, Cic. Ac. 1, 8: quae mihi intelligis esse adcommodata, conformable to my interest, id. Fam. 3, 3. —Comp.: oratio contionibus concitatis adcommodatior, id. Clu. 1; so Caes. B. G. 3, 13: nobis accommodatior, Quint. 4, 1, 5; Suet. Ner. 8.—Sup.: exemplum temporibus suis adcommodatissimum, Cic. Fragm. Corn. 7; so Plin. 13, 3, 6, § 26; Plin. Ep. 5, 19, 7; Quint. 12, 10, 63 al.—Adv.: accommŏ-dāte, fitly, suitably, agreeably: dicere quam maxime adc. ad veritatem, Cic. de Or. 1, 33, 149.—Comp., id. Or. 33, 117.— Sup., id. Fin. 5, 9, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
accommodō (ad-c-) āvī, ātus, āre,
to fit, adapt, put on, apply: coronam sibi ad caput: lateri ensem, V.: insignia, Cs.—Fig., to adjust, adapt, make fit for, accommodate: puppīs ad magnitudinem fluctuum, Cs.: oratio multitudinis est auribus accommodanda.—Esp., to attribute, ascribe as fitting: effigiem dis, Cu.—To apply, bring forward: testīs ad crimen, produce suitable witnesses: se ad rem p., devote oneself: ad alicuius arbitrium et nutum totum se, i. e. comply with; cf. ut ei de habitatione accommodes, i. e. comply with his wish.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinaccommodō
Proto-Indo-European *ḱe? Proto-Indo-European *ḱóm Proto-Italic *kom Proto-Italic *kom- Latin com- Proto-Indo-European *med- Proto-Indo-European *-os Proto-Italic *medos Latin modus Latin commodusnom. Latin commodum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin commodō Latin accommodō From ad- (“to, towards, at”) + commodō (“adapt, put in order”).
Descendants
- Catalanacomodar
- Englishaccommodate
- Frenchaccommoder
- Italianaccomodare
- Portugueseacomodar
- Romanianacomoda
- Spanishacomodar
- Asturianacondar
- Asturianacomodar
- Indonesianakomodirfrom French accommoder