verbfirst/second-declension adjective
accommodātus
accommodātus (feminine accommodāta, neuter accommodātum, comparative accommodātior, superlative accommodātissimus, adverb accommodātē)
Classical[ak.kɔm.mɔˈdaː.tʊs]Ecclesiastical[ak.kom.moˈdaː.tus]
Meaning
- adjectiveparticiplefit, suitable, appropriate
accommŏdātus, a, um, P. a. of
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
accommodātus (adc-) adj. with comp. and sup
P. of accommodo, fitted, fit, suitable, adapted, appropriate to, in accordance with: locus ad inflammandos calamitosorum animos: contionibus seditiose concitatis accommodatior: reliqua illis (navibus) essent aptiora et accommodatiora, Cs.: exemplum temporibus suis accommodatissimum. —Praegn., acceptable, useful: mihi maxime.
Origins
Perfect passive participle of accommodō (“raise, erect”).