adjectivefirst/second-declension adjective
absus
absus (feminine absa, neuter absum)
Classical[ˈap.sʊs]Ecclesiastical[ˈab.sus]
Meaning
- Medieval Latinadjectiveuncultivated, unoccupied
- Medieval Latinadjectivepossessing no tenancy
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | absus | absa | absum |
| genitive | absī | absae | absī |
| dative | absō | absae | absō |
| accusative | absum | absam | absum |
| ablative | absō | absā | absō |
| vocative | abse | absa | absum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | absī | absae | absa |
| genitive | absōrum | absārum | absōrum |
| dative | absīs | absīs | absīs |
| accusative | absōs | absās | absa |
| ablative | absīs | absīs | absīs |
| vocative | absī | absae | absa |
Origins
From absēns (“absent”).