noun · femininethird declension
absitās
absitās f (genitive absitātis)
Classical[ˈap.sɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈab.si.tas]
Meaning
- Medieval Latinuncultivated land
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | absitās | absitātēs |
| genitive | absitātis | absitātum |
| dative | absitātī | absitātibus |
| accusative | absitātem | absitātēs |
| ablative | absitāte | absitātibus |
| vocative | absitās | absitātēs |
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin absitās From absus + -tās.