iter
Meaning
- neutera route
Erant omnīnō itinera duo, quibus itineribus domō exīre possent […].
There were, altogether, two ways — routes by which they could leave their home territory […] . (“Observe the form of this relative sentence, common in Caesar, which gives the antecedent noun [iter] in both clauses. It is usually omitted in one or the other; in English, almost always in the relative clause; in Latin, quite as often in the other.” — Greenough, D’Ooge, Daniell, 1898.)c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.6 - neutera journey, trip
- neutera march
- neutera course
- neutera path; a road
Doceās iter et sacra ōstia pandās.
Show us the way and lay open the sacred portals. - Medieval Latinneutera court circuit
- Medieval Latinneutera passage
Latīnē defined in Latin in our graded readers
via quam facimus; iter longum, breve.via longavia, profectiōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Iter · Via · Trames · Semita · Callis
1. Iter and meatus denote the progress which a person makes, the going, the journey, in an abstract sense; iter, that which a rational being makes; meatus, that which a being void of reason and of will makes; via, the path on which a person goes, in a concrete sense. Hor. Od. iii. 2, 22. Virtus negata tentat iter via. Cic. Att. v. 14. Iter conficiebamus æstuosa et pulverulenta via. 2. Iter in a concrete sense, denotes a way which leads directly to a particular point, whether beaten and trodden, or not, like κέλευθος; whereas via (from the old word veha, way), a way, which, if not beaten, is the ordinary and usual way, like ὁδός. Cæs. B. G. vi. 27, means by viarum atque itinerum duces, the guides, who partly point out the frequented roads and paths, partly give information as to where they lead out. 3. Via and iter may be narrow or wide; whereas, trames, callis, and semita, denote only a narrow way or path; trames (τρῆμα) a by-road in a plain and town, by which one may arrive, partly in a shorter time, partly without being so much observed as in the open road, to a given point; semita (from secare, segmen), a foot-path, which often runs by the side of the high-road, like οἶμος; callis (from κέλευθος) a path over a mountain or through a wood, which is scarcely passable except for cattle, like ἀτραπός. Plaut. Cas. iii. 5, 42. De via in semitam degredi; and Liv. xliv. 43. Cic. Phil. xiii. 9, 19. Egressus est non viis, sed tramitibus paludatus; and Rull. ii. 35. Virg. Æn. ix. 383. Rara per occultos lucebat semita calles; and Curt. vii. 11, 2. (iv. 64.)
Iterum · Rursus · Denuo · De integro · Repetere · Integrare
1. Iterum (ἕτερον) means, like δεύτερον, a second time; rursum or rursus, (revorsus) like αὖθις and πάλιν, again, once more; denuo (de novo) like νέοθεν, anew; de integro, like αὖθις ἐξ ὑπαρχῆς, quite afresh. Justin. xxi. 4, 6. Hoc consilio præventus iterum servitia concitat, statutaque rursus cædium die, quum denuo se proditum videret. 2. In the same manner pugnam iterare, Liv. vi. 32, means to join battle a second time; pugnam repetere, x. 36, to repeat the battle; pugnam renovare, Cæs. B. G. iii. 20, to renew the battle; and pugnam integrare, Liv. vii. 7, to begin the battle again quite from the beginning. Aut. Herenn. ii. 3, 47. Enumeratio est per quam colligimus et commonemus quibus de rebus verba fecerimus, breviter, ut renovetur, non redintegretur oratio. (i. 184.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iter | itinera itera, itenera |
| genitive | itineris iteris, iteneris | itinerum iterum, itenerum |
| dative | itinerī iterī, itenerī | itineribus iteribus, iteneribus |
| accusative | iter | itinera itera, itenera |
| ablative | itinere itere, itenere | itineribus iteribus, iteneribus |
| vocative | iter | itinera itera, itenera |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- in itinere
- on a journey; by the way.
- iter facere
- (1) to take a journey, (2) to make, lay down a road (rare).
- iter facere
- to march.
- iter impeditum
- an impassable road.
- iter obstruere
- to obstruct a road; to close a route.
- una iter facere
- to travel together.
- ex itinere redire
- to return from a journey.
- iter non intermittere
- not to interrupt the march.
18 more phrases
- iter ruina patefactum
- a breach.
- iterum, tertium consul
- consul for the second, third time.
- iter terrestre, pedestre
- travel by land, on foot.
- iter maturare, accelerare
- to quicken the pace of marching.
- itinera diurna nocturnaque
- travelling day and night.
- iter conficere (B. C. 1. 70)
- to traverse a route.
- iter continuare (B. C. 3. 11)
- to march without interruption.
- iter unius diei or simply diei
- a day's journey.
- iter aliquo dirigere, intendere
- to journey towards a place.
- longum itineris spatium emetiri
- to finish a very long journey.
- averso itinere contendere in...
- to change one's route and march towards...
- quam maximis itineribus (potest)
- by the longest possible forced marches.
- magnis itineribus (Sall. Iug. 37)
- by forced marches.
- iter ingredi (pedibus, equo, terra)
- to begin a journey (on foot, on horseback, by land).
- iter flectere, convertere, avertere
- to deviate, change the direction.
- iter tentare per vim (cf. sect. II. 3)
- to force a way, a passage.
- labore supersedēre (itineris) (Fam. 4. 2. 4)
- to spare oneself the trouble of the voyage.
- semel atque iterum; iterum ac saepius; identidem; etiam atque etiam
- more than once; repeatedly.
dicam in itinere, on the way, as we go along, Ter. Phorm. 3, 3, 34: hoc ipsa in itinere dum narrat, id. Heaut. 2, 3, 30: huc quia habebas iter, Plaut. As. 2, 3, 6: iter illi saepius in forum, Plin. Pan. 77: in diversum iter equi concitati, Liv. 1, 28. — Hence, cum illi iter instaret et subitum et longum, Cic. Att. 13, 23, 1; 3, 2 init.: ut in itinere copia frumenti suppeteret, Caes. B. G. 1, 3: qui eo itineris causa convenerant, id. ib. 7, 55: sine ullo maleficio iter per provinciam facere, id. ib. 1, 7: in ipso itinere confligere, Liv. 29, 36, 4; Nep. Eum. 8, 1; Hirt. B. G. 8, 27, 5; Just. 11, 15, 4: Catilina ex itinere plerisque consularibus litteras mittit, Sall. C. 34, 2: committere se itineri, Cic. Phil. 12, 10: ingredi pedibus, id. de Sen. 10: conficere pulverulentā viā, id. Att. 5, 14: iter mihi est Lanuvium, id. Mil. 10: iter habere Capuam, id. Att. 8, 11: facere in Apuliam, id. ib.: agere, Dig. 47, 5, 6; Salv. Gub. Dei, 1, 9: contendere iter, to hasten one's journey, Cic. Rosc. Am. 34, 97; so, intendere, Liv. 21, 29: maturare, Caes. B. C. 1, 63: properare, Tac. H. 3, 40: conficere, Cic. Att. 5, 14, 1; 4, 14, 2; id. Vatin. 5, 12: constituere, to determine upon, id. Att. 3, 1 init.: urgere, Ov. F. 6, 520: convertere in aliquem locum, to direct one's journey to a certain place, Caes. B. G. 7, 56: dirigere ad Mutinam, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11: agere in aliquam partem, Ov. M. 2, 715: flectere, to change one's course, Verg. A. 7, 35: convertere, to direct, Cic. Att. 3, 3: facere, id. ib. 8, 11, C; Nep. Pel. 2, 5; Suet. Ner. 30 fin.; id. Aug. 64: comparare, to prepare for a journey, Nep. Alc. 10; Claud. Eutr. 2, 97: supprimere, to stop, break off, Caes. B. C. 1, 66: retro vertere, Liv. 28, 3: ferre per medium mare, Verg. A. 7, 810: ferre Inachias urbes, Stat. Th. 1, 326: continuare die ac nocte, to march day and night, Caes. B. C. 3, 36: desistere itinere, id. B. G. 5, 11: coeptum dimittere, Ov. M. 2, 598: frangere, Stat. Th. 12, 232: impedire, Ov. H. 21, 74: instituere, Hor. C. 3, 27, 5: peragere, Verg. A. 6, 381; Hor. S. 2, 6, 99; Ov. F. 1, 188: rumpere, Hor. C. 3, 27, 5: itinere prohibere aliquem, Caes. B. G. 1, 9: ex itinere redire, Cic. Att. 15, 24; Suet. Tit. 5: revertere, Cic. Div. 1, 15, 26: Boii ex itinere nostros adgressi, Caes. B. G. 1, 25, 6: tutum alicui praestare, Cic. Planc. 41.— iter terrestre facturus, Just. 12, 10, 7: inde terrestri itinere frumentum advehere, Tac. H. 4, 35: terrestri itinere ducere legiones, Liv. 30, 36, 3; 44, 1, 4; Curt. 9, 10, 2: pedestri itinere confecto, Suet. Claud. 17: pedestri itinere Romam pervenire, Liv. 36, 21, 6; 37, 45, 2; Amm. 31, 11, 6.— cum dierum iter quadraginta processerit, Caes. B. G. 6, 24: quam maximis itineribus potest in Galliam contendit, by making each day's journey as long as possible, i. e. forced marches, id. ib. 1, 7: magnis diurnis nocturnisque itineribus contendere, id. ib. 1, 38: itinera multo majora fugiens quam ego sequens, making greater marches in his flight, Brut. ad Cic. Fam. 11, 13.— Hence, justum iter diei, a day's march of a proper length: confecto justo itinere ejus diei, Caes. B. C. 3, 76. — 5, § 22: itineribus deviis proticisci in provinciam, Cic. Att. 14, 10: erant omnino itinera duo, quibus itineribus domo exire possent, Caes. B. G. 1, 6: pedestria itinera concisa aestuariis, id. ib. 3, 9: patefacere alicui iter in aliquem locum, Cic. de Imp. Pomp. 11: in diversum iter equi concitati, Liv. 1, 28: ut deviis itineribus milites duceret, Nep. Eum. 3, 5: itinere devio per ignorantiam locorum retardati, Suet. Galb. 20: exercitum per insidiosa itinera ducere, id. Caes. 58: qua rectum iter in Persidem ducebat, Curt. 13, 11, 19: ferro aperire, Sall. C. 58, 7: fodiendo, substruendo iter facere, Dig. 8, 1, 10.— Of the corridors in houses, Vitr. 6, 9.—Of any passage: iter urinae, the urethra, Cels. 7, 25: iter vocis, Verg. A. 7, 534: itinera aquae, Col. 8, 17: carpere iter, to pursue a journey: Rubos fessi pervenimus utpote longum carpentes iter, Hor. S. 1, 5, 95: non utile carpis iter, Ov. M. 2, 550: alicui iter claudere, to block one's way, close the way for him: ne suus hoc illis clauserit auctor iter, Ov. P. 1, 1, 6; id. F. 1, 272; id. M. 14, 793: iter ingredi, to enter on a way or road, Suet. Caes. 31: iter patefacere, to open a way, Caes. B. G. 3, 1.— aquaeductus, haustus, iter, actus a patre sumitur, Cic. Caecin. 26, 74: negat se posse iter ulli per provinciam dare, Caes. B. G. 1, 8, 3; cf. Dig. 8, 3, 1, § 1; 8, 3, 7; 12.— patiamur illum ire nostris itineribus, Cic. Q. Fr. 3, 3: verum iter gloriae, id. Phil. 1, 14, 33: videmus naturam suo quodam itinere ad ultimum pervenire, id. N. D. 2, 13, 35: iter amoris nostri et officii mei, id. Att. 4, 2, 1: salutis, Verg. A. 2, 387: fecit iter sceleri, Ov. M. 15, 106: labi per iter declive senectae, id. ib. 15, 227: vitae diversum iter ingredi, Juv. 7, 172: duo itinera audendi, Tac. H. 4, 49: novis et exquisitis eloquentiae itineribus opus est, id. Or. 19: pronum ad honores, Plin. Ep. 8, 10 fin.; cf.: novum ad principatum, id. Pan. 7, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *eitər, *eitor, conflation of an r/n-stem (where both stems are conflated, thus gen. itineris from inherited *itinis and analogical *iteris; compare iecur and femur), from Proto-Indo-European reconstructed as *h₁éy-tr̥ ~ *h₁i-tén-, from *h₁ey- (whence eō). Cognate with Tocharian A ytārye (“path, road”), Avestan 𐬌𐬚𐬥𐬀 (iθna) in 𐬞𐬀𐬌𐬭𐬌-𐬌𐬚𐬥𐬀- (paⁱri-iθna-, “(end of) lifetime”).
- Frencherrefrom Old French erre
- Englishiter
- Italianiter