noun · neutersecond declension
zizā̆nium
zizā̆nium n (genitive zizā̆niī or zizā̆nī)
Classical[zɪzˈzaː.ni.ũː]Ecclesiastical[d͡zidˈd͡zaː.ni.um]
Meaning
- Late Latinoftenpluralcockle, tares, darnel (a weed, probably Lolium temulentum)
- EcclesiasticalLatinfigurativelyused metaphorically of vices such as jealousy, discord etc.
Quamvis et ipsi servi stomachati adversus zizania, consilium tamen et praeceptum a domino expetiverunt.
354 CE – 430 CE, Aurelius Augustinus Hipponensis, Sermon 47 5Spīnīs fulta subit seges horrida zizăniōrum.
Perishes the prickly crop of tares that grow from thorns.c. 390 CE – c. 455 CE, Prosper Aquitanus, Carmen de ingratis 929 (hexameter)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | zizā̆nium | zizā̆nia zizā̆niae |
| genitive | zizā̆niī zizā̆nī, zizā̆niae | zizā̆niōrum zizā̆niārum |
| dative | zizā̆niō zizā̆niae | zizā̆niīs |
| accusative | zizā̆nium zizā̆niam | zizā̆nia zizā̆niās |
| ablative | zizā̆niō | zizā̆niīs |
| vocative | zizā̆nium | zizā̆nia zizā̆niae |
Origins
Borrowed from Ancient Greek ζιζάνιον (zizánion), from Aramaic, from Sumerian 𒍣𒍝𒀭 (zizān, “wheat”).
Descendants
- Catalanzitzània
- Englishzizania
- Frenchzizanie
- Italianzizzania
- Spanishcizaña
- Sicilianzizzània
- TranslingualZizania