noun · masculinesecond declension
vulticulus
vulticulus m (genitive vulticulī)
Meaning
- masculinelook, mien, air
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vulticulus | vulticulī |
| genitive | vulticulī | vulticulōrum |
| dative | vulticulō | vulticulīs |
| accusative | vulticulum | vulticulōs |
| ablative | vulticulō | vulticulīs |
| vocative | vulticule | vulticulī |
vultĭcŭlus (volt-), i, m. dim. vultus, a
I. look, mien, air:
non te Bruti nostri vulticulus ab istā oratione deterret? i. e. severe look, Cic. Att. 14, 20, 5.