LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

vīteus

vīteus (feminine vītea, neuter vīteum)
Classical[ˈwiː.te.ʊs]Ecclesiastical[ˈviː.te.us]

Meaning

  1. adjectiverelationalvine

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevīteusvīteavīteum
genitivevīteīvīteaevīteī
dativevīteōvīteaevīteō
accusativevīteumvīteamvīteum
ablativevīteōvīteāvīteō
vocativevīteevīteavīteum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevīteīvīteaevītea
genitivevīteōrumvīteārumvīteōrum
dativevīteīsvīteīsvīteīs
accusativevīteōsvīteāsvītea
ablativevīteīsvīteīsvīteīs
vocativevīteīvīteaevītea

vītĕus, a, um, adj. vitis,
I. of or belonging to the vine: coliculus, Varr. R. R. 1, 31, 4: pocula, i. e. wine, Verg. G. 3, 380: rura, planted with vines, Prud. Ham. 228.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weh₁y-
  2. Proto-Indo-European*wéh₁itis
  3. Proto-Italic*wītis
  4. Latinvīteus

Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin vīteus From vītis + -eus.

Descendants
  • Romanianvițăfrom Vulgar Latin *vītia
  • Aromanianyitsãfrom Vulgar Latin *vītia

Quick answers

What does vīteus mean in Latin?
vīteus, a adjective, means “vine”.
How do you pronounce vīteus?
In classical Latin, [ˈwiː.te.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈviː.te.us].
Where does vīteus come from?
Proto-Indo-European *weh₁y- → Proto-Indo-European *wéh₁itis → Proto-Italic *wītis → Latin vīteus.