adjectivefirst/second-declension adjective
virginicus
virginicus (feminine virginica, neuter virginicum)
Classical[wɪrˈɡɪ.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[virˈd͡ʒiː.ni.kus]
Meaning
- adjectiverelationalvirgin
- New LatinadjectiveOf or from Virginia.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | virginicus | virginica | virginicum |
| genitive | virginicī | virginicae | virginicī |
| dative | virginicō | virginicae | virginicō |
| accusative | virginicum | virginicam | virginicum |
| ablative | virginicō | virginicā | virginicō |
| vocative | virginice | virginica | virginicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | virginicī | virginicae | virginica |
| genitive | virginicōrum | virginicārum | virginicōrum |
| dative | virginicīs | virginicīs | virginicīs |
| accusative | virginicōs | virginicās | virginica |
| ablative | virginicīs | virginicīs | virginicīs |
| vocative | virginicī | virginicae | virginica |
Origins
From virgō (“maiden”) + -icus.