adverb
violenter
violenter (comparative violentius, superlative violentissimē)
Meaning
- violently, impetuously, vehemently
vĭŏlenter, adv. violens,
I. impetuously, vehemently, violently: solennia ludorum violenter dirimere. Liv. 5, 1, 4:
quaestio exercita aspere violenterque, furiously, Sall. J. 40, 5; cf.: aliquid tolerare, Ter. Phorm. 5, 1, 4: vidimus flavum Tiberim retortis Litore Etrusco violenter undis Ire dejectum monumenta regis, Hor. C. 1, 2, 14: invadunt appropinquantem (canes), Col. 7, 12, 7: proconsulatum violenter gerere, Plin. Ep. 3, 9, 1: aliquem ad supplicium poscere, Tac. H. 3, 11: increpare aliquem, id. A. 6, 3.—Comp., Suet. Aug. 51 fin.; id. Tib. 37; id. Tit. 6; Just. 11, 7, 16.—Sup., Col. 7, 3, 4; Just. 25, 5, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
violenter adv.
violens, impetuously, furiously, passionately, vehemently, violently: haec tolerare i. e. with indignation, T.: solennia ludorum diri mere, L.: quaestio exercita, S.: retortis Litor Etrusco violenter undis, H.