adjectivefirst/second-declension adjective
vinnulus
vinnulus (feminine vinnula, neuter vinnulum)
Classical[ˈwɪn.nʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈvin.nu.lus]
Meaning
- adjectivedelightful, sweet (of voice)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vinnulus | vinnula | vinnulum |
| genitive | vinnulī | vinnulae | vinnulī |
| dative | vinnulō | vinnulae | vinnulō |
| accusative | vinnulum | vinnulam | vinnulum |
| ablative | vinnulō | vinnulā | vinnulō |
| vocative | vinnule | vinnula | vinnulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vinnulī | vinnulae | vinnula |
| genitive | vinnulōrum | vinnulārum | vinnulōrum |
| dative | vinnulīs | vinnulīs | vinnulīs |
| accusative | vinnulōs | vinnulās | vinnula |
| ablative | vinnulīs | vinnulīs | vinnulīs |
| vocative | vinnulī | vinnulae | vinnula |
vinnŭlus, a, um, adj. perh. for venerula from Venus,
I. delightful, sweet:
oratio vinnula, venustula, Plaut. As. 1, 3, 70.Origins
Probably from Proto-Indo-European *wenh₁- (“to wish, love”). See also Latin Venus, veneror and English wish.