adjectivethird-declension two-termination adjective
vīcīnālis
vīcīnālis (neuter vīcīnāle)
Classical[wiː.kiːˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[vi.t͡ʃiˈnaː.lis]
Meaning
- two terminationneighboring, near
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīcīnālis | vīcīnālis | vīcīnāle |
| genitive | vīcīnālis | vīcīnālis | vīcīnālis |
| dative | vīcīnālī | vīcīnālī | vīcīnālī |
| accusative | vīcīnālem | vīcīnālem | vīcīnāle |
| ablative | vīcīnālī | vīcīnālī | vīcīnālī |
| vocative | vīcīnālis | vīcīnālis | vīcīnāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīcīnālēs | vīcīnālēs | vīcīnālia |
| genitive | vīcīnālium | vīcīnālium | vīcīnālium |
| dative | vīcīnālibus | vīcīnālibus | vīcīnālibus |
| accusative | vīcīnālīs vīcīnālēs | vīcīnālīs vīcīnālēs | vīcīnālia |
| ablative | vīcīnālibus | vīcīnālibus | vīcīnālibus |
| vocative | vīcīnālēs | vīcīnālēs | vīcīnālia |
vīcīnālis, e, adj. vicinus,
I. neighboring, near:
usus, Liv. 21, 26, 8: bella, Just. 41, 1, 3: via, a road over the fields used in common, a village-path, Dig. 43, 8, 2; 43, 7, 3; Front. Aquaed. 126; Sen. Ben. 5, 24, 9. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vīcīnālis e, adj.
vicinus, of the neighborhood, neighboring: usus, L.
Origins
- Proto-Indo-European*weyḱ-
- Proto-Indo-European*weyḱós
- Proto-Italic*weikos
- Latinvīcīnālis
Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin vīcīnus Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin vīcīnālis From vīcīnus (“near, neighboring”) + -ālis.
Descendants
- Englishvicinal
- Frenchvicinal
- Italianvicinale
- Romanianvicinal
- Spanishvecinal
- Middle Frenchvoisinal